1 december 2007
De Meeuwen - Heren 3 6 – 5
De Otters in de pan, ganalen vrijuit!
Zoals jullie weten doe ik zo hier en daar mijn marathons zowel binnen- als in het buitenland. Het is me nu ook overkomen dat ik een kaakontsteking had en door mijn hechtingen een weekendje waterpolo verstek heb moeten laten gaan. Dus als het zo ver is dat ik mag, dan ben ik ook gebrand om er voor te gaan, te winnen en te kunnen zeggen: "leeg, maar ook alles gegeven".
Al de hele week was ik met deze wedstrijd tegen De Meeuwen bezig, ik had me er zo op een overwinning verheugd.
Maar wat was het een drama om uiteindelijk in de 4e periode als nog onze voorsprong van 2-5 onnodig uit handen te moeten geven. Waren wij nou ineens zo slecht en hun zo goed? Het lijkt er wel op, want voorin werden er telkens onnodig fouten gemaakt waardoor we in de verdediging met een man minder moesten doen.
Er zijn collega maatjes die hun vrouw meenemen en veel beter gaan spelen, maar helaas is het omgekeerde ook waar. Die worden naar het publiek uitsloverig, nonchalant en opwinding, waardoor er te veel kansen werden gemist. Achterwaartse ballen, die op een gewone manier hadden kunnen gescoord enz. en enz.....tjonge met mijn opwinding scoor ik thuis beter mannen!
De Meeuwen leken bij tijd en wijlen wel garnalen, ze zwommen telkens als gekken op ons doel af en bakte er helemaal niets van, alleen zij konden bij De Otters de pan wel raken en wij niet meer. Onze jeugdige spelers waren van deze zwemwijze onnodig van de kook.
Zaterdagavond en de zondag waren de dagen van gepaste rouw...Hoe kon het gebeuren dat we met zoveel paniek konden verliezen. Ons koppie er niet bij konden houden, de winst zagen omdraaien een in verlies...hoe kon het gebeuren?
Ik ben een optimistisch persoon dus toch ook een pluspunt te melden. De man van de wedstrijd was wat mij betref onze keeper Robert. Hij is duidelijk op de goede weg terug na zijn vervelende ziekte.
Eindstand: De Meeuwen - De Otters Het Gooi 6-5
Gilbert Vogt
|
Gasten online: 8
Jimmy
