Op koers?

Na een zeer verdiend kampioenschap in het vorige seizoen, zijn wij dit seizoen weer gestart met hetzelfde doel: het kampioenschap. En eveneens als vorig jaar was de doelstelling om dit kampioenschap met ongeslagen status te behalen. Het kampioenschap werd beloond met promotie. Maar ook voor de nummers twee (Spons) en (Dolfijn) drie van onze competitie was promotie de beloning voor een goed seizoen. Nummer vier was ons toenmalige derde en die voeren nu soeverein de ranglijst aan in hun competitie. Logisch, want adel verplicht.

Naast de twee ander promovendi doet ook De Robben een poging om ons de schaal uit handen te houden. Met voor ons nog een wedstrijd te gaan voor het kerstreces, staan we met de minste verliespunten virtueel aan kop. Als we ook die wedstrijd winnen zijn we voor het tweede jaar op rij virtueel winterkampioen. Een puike prestatie.

Het is ons echter niet gelukt om onze ongeslagen statust te behouden. Na op 10 oktober kwam er een einde aan een ongeslagen reeks van 18 wedstrijden. Op zaterdagmiddag in het Sloterparkbad werd verloren van Gay Swim Amsterdam. Een toeschouwer vroeg zich af of wij die dag onze eerste waterpolowedstrijd speelden aangezien het er allemaal nogal onbeholpen uit zag. De enige twee die zich aan de misère wisten te ontrekken waren Geert en Lex, maar dat kwam omdat ze er niet bij waren. Het leek wel of we collectief homofoob waren en daardoor de tegenstander vrijbaan gaven. Na afloop vond de tegenstander het wel leuk dat ze weer een keer gewonnen hadden, terwijl wij allemaal baalde van het (onnodige) verlies. Kennelijk niet alleen een verschil van geaardheid, maar ook een verschil in beleving.

Wat ons rest is een tweede competitiehelft met elf van de achttien wedstrijden waarin we alles moeten winnen. Dan worden we zeker kampioen en promveren we naar de eerste klasse Kring. Bijkomend voordeel is dat we de weg vrij maken voor heren 4 die dan volgend jaar ook in deze klasse mogen proberen om kampioen te worden. Kijk goed hoe het moet en leer van onze fout. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, een waterpoloër voor drie.

Tot slot nog een huishoudelijke mededeling. Na anderhalf jaar heeft Gejo besloten om zijn capje definitief aan de wilgen te hangen. Gejo, namens heren 3 dank ik je voor je inzet, aanwezigheid en het lachen. Proost!

Paul