Snippen – De Otters het Gooi H4 (zaterdag 18 september 2010)

Sinds begin van dit seizoen hebben de H4 een nieuwe aanvoerder genaamd Merlijn. Hij
heeft het stokje van Ferdinand overgenomen omdat er in het team toch wel opgemerkt was,
dat Ferdinand de combinatie van midvoor, en dan vooral scorend en aanvoerder de tweede
helft van het seizoen 2009-2010 moeilijk te combineren vond. De overgang bracht ook nog
wel wat commotie met zich mee. Dit vooral ingegeven door vormfouten van Ferdinand.

Zoals:
• te laat aangeven dat hij geen aanvoerder meer wilde zijn
• mondeling dit mededelen
• later toen het seizoen al begonnen was dit per mail aangeven terwijl iedereen vanuit een
vanzelfsprekendheid weet dat dit per aangetekend schrijven in drievoud dient te gebeuren
naar alle teamleden en hun familieleden (onze trouwe schare fans).

Maar goed, gedane zaken nemen geen keer, Ferdinand bewijst dit seizoen na twee wedstrijden
al dat het een goede (geholpen) keuze is geweest. Immers na twee wedstrijden, staat de teller
al op 1 doelpunt wat al 100% meer is dan de tweede helft van het vorig seizoen. Ferdinand,
middels deze weg, namens alle teamleden en fans, bedankt voor je inzet als aanvoerder.

Dan over Merlijn, vorig jaar kondigde dit aanvoerderschap zich al aan. Toen Merlijn, in
de tweede helft van de competitie door onbedaarlijke inzet tijdens de trainingen, steeds
vaker een basisplaats af dwong in het team. Ook het bijna, net niet, latje, paal, over, scorend
vermogen nam toe. Het wachten is op Merlijns eerste competitie treffer en denken dan ook
dat dit aanvoerderschap, toch niet zomaar iets, een goed zetje in de rug is om te komen tot een
doelpuntje.

Merlijn, bijnaam vanwege uitstraling en uiterlijk, “Der Kaiser”, werpt zich vol verve op het
aanvoerderschap, dit heeft al geresulteerd in de volgend wapenfeiten:

De H4 baalde er het vorig seizoen enorm van dat de starttijden van de thuiswedstrijden altijd
op 21.45 uur staan. Merlijn heeft dit aangekaart bij de WPC en dit heeft geresulteerd in een
(1) starttijd voor 21.45, toch een enorme vooruitgang.

De H4 draait natuurlijk gewoon mee in het barrooster net als de andere teams (?) wij vonden
dat we wat weinig aan bod kwamen, dat heeft Merlijn besproken en dit heeft geresulteerd in 5
bardiensten, sorry D1, jullie mogen maar een keer.

Daarnaast heeft Merlijn het voor elkaar gekregen dat Robert Brand (beertje Colargol) zich
heeft opgegeven voor de scheidsrechterscursus, zodat een groot aantal teams, waaronder de
H4, niet uitgesloten zouden worden voor de competitie. Complimenten voor Merlijn, maar
natuurlijk vooral voor Robert, die hierin veel tijd en energie gaat steken de komende tijd.

Dan het wedstrijdverslag, het mocht van Wouter, de webmaster van de club, mid-achter, rots
in de branding, van H4, niet meer dan twee pagina’s worden. Daar hou ik me aan Wouter,
maar toch had ik deze introductie nodig om te komen tot het wedstrijd verslag. Het bruggetje
zit nl in onze aanvoerder zijn bijnaam, Der Kaiser.

Herinnert u zich 7 juli 1974 nog, de huizenhoge favoriet Nederland treedt aan tegen het
gastland Duitsland (Die Mannschafft) voor de finale van het WK. Die Mannschafft, onder
leiding van “Der Kaiser” Frans Beckenbouwer, verslaat het Nederlands elftal, maar eigenlijk
verliest het Nederlands elftal deze finale vooral van zichzelf.

Zaterdag 18 september 2010, verzamelen de mannen van H4 bij Zandzee, wetend dat de
Snippen, vorige week met 10-0 verloren hebben. De euforie, net als in het Nederlandse kamp
in 1974, straalde van iedereen af, dit zou een leuke avond worden. Het is een tegenstander, die
betiteld werd als een aantal oude zakken aangevuld door wat jeugd, daargelaten, alsof wij nog
zo “piep” zijn.

Voor we goed en wel op weg waren lagen er al twee doelpunten in en stonden we met 2-0
kansloos achter. Deze doelpunten gescoord door hun nummer 6 die de helft van de productie
voor zijn rekening nam deze avond. We kwamen terug na een doelpunt van Remco en de
mysterieuze nummer 7, volgens het wedstrijdformulier, wie is dat, correctie volgende week
in het verslag. 3-2, prachtig doelpuntje door Marc, die nog tijdens het scoren even in zijn
tietje geknepen werd. Mooi Marc je kunt het wel…4-3 door een stomme verdedigingsfout
door Rob, zit nog steeds niet in het systeem, dat er gescoord mag worden vanuit een vrije
worp buiten de 5 meter. Tja, in 1984 was dat ook niet zo. Wederom Remco, 4-4, het werd
spannend, hier hadden we ze kunnen pakken. Maar ze drukten door, ja eigenlijk lieten wij
het gebeuren, weinig zwemmen, slechte en slordige passing. Einde derde partje 6-4. In het 4e
partje gebeurde niets meer, alleen twee U20’s.

Douchen, wonden likken, naar huis, volgende week beter.

Hoezo een parallel met de finale van 1974, ook wij hebben verloren van onszelf, eigenlijk
door een opstapeling van aspiranten, fouten. Wisselen, terwijl we een man meer hebben,
slechte passing op de midvoor, achter de man ipv er voor, iemand buiten de 5 meter, met een
vrije worp niet blokken, in je tiet laten knijpen en daar boos over worden.

Het positieve is dat we dus niet verloren hebben op de dingen die we wel goed kunnen, maar
dat we alleen wat meer goochem moeten spelen, bij de les moeten zijn, tja en meer moeten
luisteren naar onze eigen, “ Der Kaiser” Merlijn….”Heeeeeeeerennnnnn!!!!!”

 Rob Berbers