Mo11 - De Aalscholver (8-7)
Geplaatst door Marc op 25 januari 2011 06:59:30

Uitgebreid nieuws

Wat kan sport mooi en hard tegelijk zijn

Sport is emotie, althans voor mij, elke keer neem ik mij voor om rustig de wedstrijd van
mijn dochter te bekijken, maar al snel zit ik weer op het puntje van mijn tribunestoel. Elke
keer weer slagen die dekselse meiden van de HMG er weer in mij te ontroeren. Zaterdag
begonnen ze ijzersterk tegen de Aalscholvers en stonden we dankzij 2 ongeloveluuuuk
harde knallen van onze Isa, ik had medelijden met die keeper, met 2-0 voor. Voor we er erg
in hadden, schoten de Aalscholvers dankzij een zeer goede nummer 14 er 4 in en was het
erg stil op de tribune. Onder de bezielende leiding van Ad, ondanks de nederlaag van zijn
Feyenoord tegen Ajax, en Willemien en de aanmoedigingen van de zieke Lotte, kwamen
we sterk terug en prijkte er een 8-6 voorsprong met nog 1.45 te spelen op het scorebord, kat
in het bakkie, maar daar dachten de Aalscholvers heel anders over 8-7, zou het dan toch
nog mis gaan, nog 14 seconden, Mee dacht ik neemt de bal mee en laat hem nooit meer los
EEEEEEEEEEEEEEEEEE, wat is dat zult u denken, het verlossende eindsignaal, en dan
komt de emotie los, een huilende speler van de Aalscholvers, die zo dicht bij een gelijkspel
waren, en dit eigenlijk ook wel verdiend hadden en aan de andere kant een stel blije meiden,
die trots liepen te doen langs de tribune, waar een aantal ouders, waaronder ik, uitgeput elkaar
op de schouders liepen te meppen van vreugde. Een moeder van de tegenpartij vroeg nog of
ze ons een pilletje moest geven, maar dat hebben we maar afgeslagen. Treffend beeld was een
zeer vermoeid ogend jurylid Richard Dallinga, die normaliter rustig de wedstrijden analyseert
van onze kanjers, maar die nu uitgeblust tegen mij zei: wat een spanning, wat zo’n potje
waterpolo toch bij een mens kan losmaken.
In hun jel hebben de meiden het over “we worden kampioen”, nou dat zullen we niet worden
maar in mijn ogen zijn jullie het wel.
Bedankt meiden en coaches en Aalscholvers, voor een prachtige pot waterpolo, en ik denk dat
ik namens alle ouders spreek.

Wout van Ham, vader van Dyonne