Dolfijn D2 – Otters D2 3-6

Mijn vrouw zegt regelmatig tegen mij, dat ze niet snapt, dat ze voor mij, net zoals thuis, in de Zandzee niet een geluidsdichte Pausmobiel neerzetten om daarin te blérren en aan te moedigen, wat ik wil, zonder dat de toeschouwers en kinderen er last van hebben. Ze begrijpt ook nog steeds niet, dat er mensen zijn, die naast mij of in ieder geval bij mij in de buurt zitten, ik benut elke foute opmerking die ze maken, om ze dit dan vervolgens op de Ottersite in te peperen, Sander durft al niet eens meer zijn gezicht te vertonen vanwege zijn schaar, als kapper is hij inmiddels al zijn klanten kwijt en hoopt op betere tijden. Nu gaat zelfs mijn schoonvader er zich mee bemoeien en ben ik toch eens gaan nadenken, wat ik die op zich aardige mensen en kinderen allemaal aandoe. Hij mailde:

Hartstikke goed een gelijkspel 6-6 tegen de Palingscholvers(weet de beste man veel). De volgende prijs wordt de gouden strot, voor mensen die het meeste geluid produceren.

Met vriendelijke groet,

Evert V. Voorzitter van korfbalvereniging  “waag het niet in mijn stoel te gaan zitten”

Korfbal is dat spel, waarbij je een bal in een mandje moet deponeren en Nederland altijd wint, niet zo gek met tegenstanders als Souvlakiestan, Mousakaland, Siberie, Shoarmanië en Tzatzikistan overigens. De man heeft zich nogal gestoord, hij ook al, aan het feit, dat ik de gouden meeuw in ontvangst heb mogen nemen, de gouden meeuw wordt normaliter alleen uitgereikt aan oudjes van rond de 80, die 90 jaar lid zijn van zijn club “waag het niet in mijn stoel te gaan zitten” en dan krijg ik dat ding zomaar aangeboden voor zogenaamd 1 leuk verhaaltje. Korfbal is in zijn ogen een geweldige sport, echter niet zo populair, want je slaat niet zomaar een paal met een mand het beton in, welnu troost u voorzitter, je zet ook niet zomaar een straat onder water(behalve in Thailand), dus wij kampen met hetzelfde probleem!

Onze Marc krijgt het ook steeds zwaarder, die is het hele weekend bezig om mijn “stukjes” op de site te krijgen:
---- Marc van de Weerd (marc.van.de.weerd@adje.wcpotstuk.com) wrote:

> Pfff. een aardige bevalling, maar het staat er weer op hoor :

Op 7 nov. 2011 12:57 schreef (w.ham635@eijpe_huis_onderwater.nl) het volgende:

ik maak het je wel moeilijk he, maar ziet er weer top uit Marc en je hebt al een paar keer een bevalling meegemaakt toch, dus dan moet dit een eitje zijn, maar goed dat jij niet hebt hoeven baren.

Gr. Wout

Ik vermoed, dat ik weinig stemmers voor zal krijgen, wellicht is dit iets, dan komt men ook op een goedkope manier van  mij af , de gouden strop:

Na vrijdag gelogeerd te hebben bij Rogier, vader van Sophie, in zijn twijfelaar, ik sliep boven, kwam ik tot de conclusie, dat ik mijn gedrag zou moeten veranderen, ik moest rustiger worden. Zaterdag al vroeg op pad voor de wedstrijd tegen de Dolfijn, mijn tomtom gaf op een gegeven moment aan “bestemming bereikt”, dus ik stap uit en ja hoor ik stond midden op een rotonde, met geen zwembad in de buurt, ik trof daar toevalligerwijze Sander de Hoop aan met vrouw en dochters, die geen tomtom hebben, maar Sander, zoals het een echte man betaamt, luistert naar zijn vrouw en deze stuurde hem de verkeerde kant op, met vereende krachten wisten we het zwembad net op tijd te bereiken. Dat wij als echte mannen naar onze vrouwen luisteren, bleek wel weer eens uit het feit, dat onze Ad verstek moest laten gaan, wat was er gebeurd, nou de schoorsteen van Ad vertoonde nogal wat kuren en dat kun je in deze Sinterklaastijd natuurlijk niet hebben, dat zou zoon Job nooit pikken en als u weet hoe goed Job judoot, dan begrijpt u, dat die schoorsteen gemaakt moest worden. Tevens was dochter Lotte door de WCPOT gezakt, dus dat was 1 grote bende in huize Burgers en Els gaf Ad 2 opties, of je maakt die schoorsteen en die wcpot of je gaat maar logeren bij die Wout van Ham. U zult begrijpen, dat ik daar ook niet op zit te wachten en Ad al helemaal niet, dus zoals een echte man luisterde hij naar zijn Els en liet hij  de wedstrijd schieten. In het zwembad ontwaarde ik tot mijn grote vreugde bij de Dolfijntjes een hoop meisjes, maar er lag ook een op het oog mister next top model in het water met een strak figuur, waar een aantal dames van ons van onder de indruk waren, onze Isa en Anne konden hun ogen niet van hem afhouden, als dat maar goed zou gaan, ik was benieuwd of deze Pepijn de Dolfijn het zelfde niveau had als Ruud de Fuut. Welnu dat viel mee.
Over Mee gesproken, wat zijn we blij, dat ze er weer bij is, wat kan dat kind toch knokken in het water, af en toe ziet ze nog wel eens een vrijliggende Sascha of Isa over het hoofd, maar als ze eenmaal haar buitenboordmotor aan zet, is ze niet meer tegen te houden. Omdat ik mij voorgenomen had over te komen als de rust zelve, viel het mij op, dat de meeste ouders zo onrustig zijn, ze maken een kabaal, beste mensen, hou daar nou toch mee op, die kinderen horen toch niets, als ze in dat water liggen. Toen mijn dochter door 29 Dolfijntjes, waaronder Pepijn, onder water werd geduwd en iedereen opveerde en mij aanstootte van “man zie je dat dan niet, die meid van jou verdient een vrije bal”, zei ik, had ze die bal maar weg moeten gooien en niet die Pepijn gelukzalig aan moeten staren, terecht, dat die scheids niet fluit en dat doelpunt toekent. Ik had allang gezien, dat we deze wedstrijd zouden winnen, rustig gebarend straalde ik een rust uit en dat sloeg op het hele team over met als gevolg een klinkende 6-3 overwinning. Er waren 2 beautys bij, nee niet Pepijn de Dolfijn, maar 2 prachtige doelpunten. Isa, die de weg in het zwembad beter kent, dan haar vader de weg naar het zwembad, zette de turbo in de 5e versnelling en waar we vroeger het gat hadden dicht gezwommen, trok Sascha haar dame mee naar buiten en had Isa de vrije doorgang. Vervolgens passte Anne(zie foto) geweldig op Lara, haar moeder brulde haar naar voren, niet meer doen Barbara, ze hoort je toch niet, de keeper stopte de bal nog, maar had niet op Sophie gerekend, die met een prachtige lob voor 6-3 zorgde.
Na het eindsignaal zwom Isa rechtstreeks de armen van Dyonne in, wat een mooi gezicht. Ondanks het gemis van Emma en de Maart toch weer 3 punten in de koffer. Tijdens deze wedstrijd viel vooral op, dat onze jongste speelsters Esmeé en Quinty steeds meer duels winnen en dat is zo mooi om te zien. Volgende week is Quinty er niet en ik denk, dat Ruud de Fuut een zucht van verlichting slaakt. Zelf kreeg ik uit de mond van Sander het mooiste compliment, want zijn dochter Isa had tegen hem gezegd: hé was meneer van Ham er niet, ik heb hem niet gehoord. Thuisgekomen hebben we bij de Boerrookhuizentjes een roséetje gedronken op de overwinnig en besloot ik maar naar huis te rijden toen moeders op Dyonne’s vraag:”Mam waar heb je mijn tas gelaten” antwoordde met: ik heb je auto in de tas gedaan en éénmaal thuis gekomen, moest Dyonne ook nog eens haar trap op haar tas zetten en toen dacht ik, het wordt tijd om te gaan slapen, voordat Ad aanbelt.

Wout van Ham