De Futen D1 – De Otters D2 10-8 

Sander de Hoop is de laatste tijd erg afstandelijk naar mij toe en dat is te begrijpen, de man is gewoon klaar met mij en wie geeft hem eens ongelijk. Ik besloot hem dan ook deze week met rust te laten en toetste in mijn tomtom Sportcentrum de Meerkamp in en rijden maar. Al na 5 kilometer gaf het ding aan, over 35 kilometer een ernstig lange file bij Sportcentrum de Meerkamp en inderdaad bij het zwembad aangekomen, waar we zouden stuiten op Ruud de Fuut, was het er een drukte van jewelste, de straat was afgezet en ik zag de burgemeester op Sander de Hoop afstappen. Wat was er aan de hand, ik rende naar buiten en hoorde iemand zeggen, degene, naar wie deze straat is vernoemd 8 jaar geleden, is net aan komen rijden en deze persoon mag een lint doorknippen met een schaar. Ik zag de straatnaam en ja hoor het zwembad was gevestigd aan de S.van der Hooplaan 239, het zal toch niet waar zijn, ik schrijf al jaren briljante stukjes en ben nog nooit vernoemd en hij…ik kan zijn naam niet eens meer uit mijn keel krijgen, hij krijgt dat wel voor elkaar, tenminste dat dacht ik, het wordt namelijk heel grappig, dus niet afhaken. Waarom zou de gemeente Amstelveen een straat naar Sander vernoemen? De burgervader kwam met zijn schaar op Sander afgelopen, ja Sander en een schaar levensgevaarlijk, ik rende, nou ja beter gezegd, sprintte naar de burgemeester toe, want u weet wat er mijn duimpjes is gebeurd, ik zag Sander mij aankijken met zo’n blik van, ja mannetje, dat moet jij eerst nog maar eens voor elkaar zien te krijgen, maar wat gebeurt er, de man loopt straal langs Sander heen, die nog probeerde van ja maar ik ben……. en stormde recht op Suus af, zijn dochter, “” beste Suus”, begon hij zijn relaas, “jij bent sinds jaren HET GROOTSTE HOCKEYTALENT van Nederland en vandaar dat de Gemeente Amstelveen heeft besloten om deze straat naar jou te vernoemen, wil jij het lint doorknippen?” Tuurlijk wilde Suus dit wel en onder luid applaus is de S.van der Hooplaan 8 jaar na het ontstaan officieel geopend, ik sloeg haar vader op de schouders, god wat heeft die man allemaal niet te verduren de laatste tijd, maar Suus glom van oor tot oor.

Op weg naar het zwembad passeerde ik tot mijn grote schrik ook nog de Dalingadreef, maar toen ik door de dichte mist nog eens goed keek, bleek het de Dolingadreef te zijn, wellicht hadden ze die straat beter naar Sander kunnen noemen of naar zijn eega Juul vanwege hun eerdere dwaalpartijen van vorige week om het zwembad van de Dolfijn te vinden.

Nog even terugkomend op de kapotte wcpot van Ad, hij vroeg mij of ik de volgende keer zou kunnen helpen om de verstopte wc te ontstoppen, ik heb hem aangeraden om de expert bij uitstek op dit gebied in te schakelen, die heeft daarmee, gelet op zijn achternaam, meer ervaring mee dan ik.

Ik had Ad er ook nog op gewezen, dat het team vorige week zonder zijn coaching wederom een klinkende overwinning had behaald en of er niet een belletje bij hem ging rinkelen, waarop hij mij antwoordde, dat zijn bel het inmiddels ook begeven heeft!

En dan de wedstrijd van zondag, want belangrijker dan de wcpot van Ad is toch echt dat potje waterpolo en daarmee val ik meteen met de deur in huis, want EMMA IS BACK, ons geblesseerde toppertje heeft weer een paar partjes meegedaan, heerlijk dat ze er weer bij kan zijn. Op de tribune raakte ik in gesprek met een vader van de tegenpartij en de beste man vertelde mij, dat de Futen rond hebben gelopen met de gedachte om Ruud de Fuut een t-shirt aan te trekken met daarop de tekst IK BEN RUUD DE FUUT, want onze stukjes worden dus ook buiten Bussum gelezen en dat is best grappig. We hadden de meiden gevraagd, wat de beste tactiek zou zijn om deze kanjer af te stoppen, welnu de tips stroomden binnen: Dyonne wilde verliefd naar hem gaan kijken, om zijn hals gaan hangen, lekker samen op de kant gaan zitten knuffelen om het zo uit het bad te houden en na afloop zou ze het weer uit maken. Maartje vond het een goed idee, om zijn zwembroek proberen te bemachtigen tijdens de wedstrijd en deze in haar badpak te verstoppen, briljant. Coaches Willemien en Lydia gaven aan, hij is ook maar een mens en we bestrijden hem met eerlijke middelen op hoop van zegen, want overhoop liggen met Ruud, dat wil je toch niet, die jongen kan er ook niets aan doen, dat hij zo goed kan zwemmen. We zweefden dus tussen hoop en vrees toen de wedstrijd begon, maar wij zeiden tegen elkaar: zo lang er leven in de Ottermeiden is, is er hoop. Nu doe ik het Futen team te kort, door het alleen maar over Ruud, die in het eggie Ricardo heet, te hebben, want deze tegenstander, waar ook Truud de Fuut meespeelde, was in vergelijking met de vorige wedstrijd veel meer een team en speelde bal niet alleen maar diep op Ruud, maar ze zochten met verzorgd overspelen het vijandelijke doel, complimenten voor de Futencoach Arendsen. Na een goed begin, waarin we een 2-1 voorsprong pakten met 2 prachtige goals van Isa, die niet voor haar zus wilde onderdoen vandaag, werd de hoop op een overwinning vervolgens de bodem ingeslagen door de steeds beter opererende Fuutjes, maar goed hoop doet leven en onze meiden kennende zouden ze niet opgeven, ook niet bij een 4-9 achterstand. En dan is het altijd leuk als er 2 meiden scoren, die dat normaliter niet zo vaak doen, namelijk Dyonne en Maartje, waarbij het verdedigende werk van Lotte opviel, die Ricardo de bal afsnoepte, op Dyonne passte, die Maart zag vrijleggen en boem, met de inslag van een granaat stond het ineens toch nog 8-10, maar we kwamen tijd tekort en moesten onze meerdere erkennen in de Futen, gefeliciteerd jongens, meisjes en sportieve ouders!

Volgende week spelen we tegen de Snip, dus Flip je bent gewaarschuwd. En Sander, heb ik je gespaard of niet deze week?

Wout van Ham, vader van Dyonne