Oo55 - Mo13 (Oliebollentoernooi)
Geplaatst door Marc op 17 december 2011 18:19:00
Uitgebreid nieuws
Ouders onder 55 tegen meiden onder 13
tijdens jaarlijks Oliebollentoernooi
Marc van de Weerd was blij met mijn laatste mailtje,
waarin ik aangaf voorlopig even te stoppen met schrijven, hij krijgt er
wekelijks hoofdpijn van om het tijdig op de site te zetten, hetgeen zelfs
leidde tot een achterhoofdsholteontsteking. De Oliebollenwedstrijd noopt mij
echter tot een allerlaatste inspanning op schrijfgebied, allereerst om mijn
teleurstelling te uiten tegen een aantal vaders, die schitterde wegens afwezigheid,
waar waren Sander, Richard en Auke? Ik had me zo verheugd op hun aanwezigheid,
vorige week schepten de heren nog op over hun ongekende kwaliteiten, dan zou ik
eens zien, waarom die meiden van hun zo goed waren, dat kwam door hen
pfoeeeeff. Enig navraagwerk leverde het volgende op: Sander de Hoop had last
van diarree, Richard stond in het Limburgse plaatsje Amerika in de file, een
soort Filé Americain, en Auke was als gastspreker aanwezig op een
snertconferentie om zijn product aan te bevelen. Rogier was de enige, die een
excuus had, om zijn enkel zat namelijk een band, die afgaat als hij het water
in gaat, hij had die band namelijk gekregen van de politie, omdat hij nog
steeds verdacht wordt van omkoping en het land niet uitmag. Uiteraard was Tim
er niet, omdat zijn dochter Anne jarig was die dag, van harte gefeliciteerd en
Rob gaf bijles waterpolo aan Sander, tenminste dat vertelde hij mij.
Ik verheugde mij ook op het man tegen man gevecht tegen
onze moeders, maar ook dat was teleurstellend, want de dames bleven allemaal
aan de kant, sommigen in zwempak zoals Els, Jitta en de moeder van Quinty, maar
uit de blikken van hun mannen kon ik al opmaken, dat zij het niet verstandig
vonden om de lijf aan lijf battle met mij aan te gaan, jammer, maar wel begrijpelijk
als u op de hoogte bent van mijn goddelijke lichaam, dat is geen ijdelheid, ik
zie het gewoon de dames denken. Willemien had daar kennelijk mailing aan en ik
zwom bij het begin van de wedstrijd dan ook haar richting op, maar elke keer
als ik een slag maakte en 3 centimer vooruit kwam, maakte zij een halve slag en
lag ze 5 meter
verder, onbegonnen werk en ik belsoot mij maar op het keepen te concentreren,
omdat de ploeg het niet aandurfde om met Dave te beginnen, de keeper van het 2e.
Met sierlijke duiken parreerde ik alle schoten van Isa, Sascha en de
kanonskogels van Esmée, ik was niet te passeren. Ik zag uit mijn ooghoeken Hans
Koopman, trainer van Heren 1 bewonderend mijn verrichtingen gade slaan en Tim
en Jeroen, keepers van het eerste, bleek wegtrekken. Bij een stand van 65-0 in ons voordeel, vond ik het
welletjes en besloot ik mij te laten vervangen door Jeroen van der Kolk,
normaliter een betrouwbare sluitpost, maar vandaag viel hij door de mand en
moet ik keihard zijn in mijn kritiek, de enige sporten, waarbij deze Adonis nog
zou kunnen uitblinken is onderwaterhockey of korfbal. Het éne doelpunt na het
andere plofte in het netje, waarbij Esmée, de prinses van de Zandzee, er 31
inpeerde, gelukkig besloot de scheids precies om 19.00 uur af te fluiten en
stond er een gelukkige 63-65 eindstand in ons voordeel op het bord. Ik kan het
natuurlijk niet alleen, het is een teamprestatie, ik vond Marc van Schaik boven
zich zelf uitstijgen, maar er was er één naast mijzelf natuurlijk, die
ongrijpbaar was en dat was Jeroen, nee niet die Jeroen, maar de vader van Mee,
die aan de kant, waar je de bodem onder je voeten hebt, een geweldige partij
afleverde. De vader van Quinty, ik zal zijn naam niet noemen, was naast Dave
toch wel een tegenvaller en ik raad hem dan ook aan het water in het vervolg te
mijden en zich alleen met secretariaatswerkzaamheden bezig te houden, keiharde
kritiek misschien, maar wel eerlijk en een bescherming tegen jezelf. Op weg
naar de oliebollen zonder krenten in de kantine, een beetje krenterig
misschien, maar wel lekker, zag ik onder de douche een fluisterende Jeroen en
Tim staan, die ik meende te horen zeggen, dat ze vreesden voor hun plek in het
eerste vanwege mijn geweldige optreden. Het streelde natuurlijk mijn ego en
vlak voordat ik in de kantine kwam, stond Hans Koopman in geuren en kleuren te
vertellen over de nieuwe sterdoelman, die hij had gezien bij het
oliebollentoernooi en hij zou die vanavond gaan bellen om hem een plaats aan te
bieden in zijn selectie. Ik besloot de kantine maar te vermijden en naar huis
te gaan en daar op zijn telefoontje te wachten. De avond ging voorbij, zonder
telefoontje en de week erna kreeg ik te horen, dat Joran, de keeper van onder
de 11, zijn debuut in het eerste had gemaakt en daarbij niet te passeren was.
Tjonge wat een afgang voor mezelf, maar goed, dat ik het niet aan de grote klok
heb gehangen, zodat niemand hier iets van hoeft te weten. Oeps ik druk net op
verzenden met mijn domme verstand en als ik niet opschiet, staat het al op de
site en weet iedereen het, gauw Marc mailen of hij het stukje nog kan
tegenhouden, nu is hij normaliter ook niet zo snel met het op de site zetten,
dus dat zal geen probleem opleveren. Ik kreeg net een mail van Sander om zich
te verontschuldigen voor zijn afwezigheid en de jaloezie spat er vanaf en over
zijn dochter Isa zal ook niets positiefs meer worden geschreven in 2012 of
bedoelt ze toch Jeroen van der Kolk?
En dat was precies wat we gehoopt hadden, een zwaar
aangeslagen en getergde Wout van Ham!
Hoe zwaarder getergd hoe scherper zijn stukjes worden in
2012... je was wat tam de laatste weken dus dit was ons tactisch strijdplan.
Kortom, missie geslaagd!!
Hoe dit gevoel vast, Wout, dan zien we je collums komend
jaar met veel plezier tegemoet! Kan haast nie wachtuh!!
Fijne dagen,
Sander
PS. Je hebt waarschijnlijk weer de hele wedstrijd aan de
doelpaal gehangen om je boven water te houden... Ik hoorde Isa al iets roepen
dat ze van afstand gescoord had gezien er een dramatisch slechte keeper in een
hoek van de goal lag... Ze glimlachte alleen toen ik naar de bekende weg vroeg:
" Was zeker de vader van Dyonne die altijd met z'n joggingbroek (als
zwemband) aan zwemt"
Gr. Wout van Ham de onpasseerbare Ram