Mo13 - Het EI (4 -16)
Geplaatst door Marc op 28 maart 2012 10:12:55
Uitgebreid nieuws
OTTERS D2 -
Het Y D1 4-16
Allen,
Ik durfde
eigenlijk geen mail meer te sturen, vorige week had ik per ongeluk geschreven
dat iedereen "afwezig" moest zijn en dat gebeurde ook een beetje....
Maar morgen
is iedereen weer aanwezig!!!
We spelen tegen Het Y om 18.00
in de Zandzee!!!! Zorgt iedereen om op tijd aanwezig
te zijn???
Groetjes,
Richard
Het mailtje van Richard liet aan duidelijkheid niets te
wensen over, de dames moesten afgelopen zaterdag weer AANWEZIG zijn, Rich was
overigens zelf AFWEZIG, die durft mij denk ik niet meer onder ogen te komen,
hoewel ik het hem allang weer vergeven heb, ik maak ook wel eens een vergissing
bij onze doelpuntenmakers en dat vergeeft hij mij dan ook, respect moet er zijn
en dat is er ook tussen onze ouders.
Over respect gesproken, als vader probeer je je kind de
wijze lessen van het leven over te brengen, heb respect voor je medemens, wees
beleefd etc, en vooral tijdens de dagen voor Pasen hoop je in het zwembad Vrede
op Aarde en in het Zwembad door de spelers uitgedragen te zien worden.
Zaterdag hadden we als tegenstander, hoe toepasselijk, het ? , nu zult u
zeggen, ik ken geen waterpolovereniging die het vraagteken heet, dat klopt,
want die bestaat ook niet, de -Y- van mijn computer heeft het inmiddels ook begeven,
dus we noemen ze gelet op de komende paasdagen dan maar het Ei.
Voordat ik mijn zwartgallig verhaal begin, allereerst iets
over bijgeloof, ik kwam vrijdag tijdens de training in gesprek met Willemien en
Els, zij waren in een hevig onderonsje verwikkeld, waar ik mij absoluut niet in
wilde mengen, maar al snel kreeg ik te horen, waarom kom je niet tussen ons in
zitten, dan mag je een wens doen.
Nu hoopte ik vurig, dat
Ajax van PSV zou winnen, hoewel mijn verwachtingen niet al te hooggespannen
waren, dus ik dacht, wat heb ik te verliezen, stel, dat Ajax verliest en ik ben
niet tussen de dames in gaan zitten, dan vergeef ik het mijzelf nooit, dus de
daad bij het woord gevoegd, effe tegen Wil en Els aangekroeld en mijn wensje
gedaan. Zondagavond krijg ik een boze blik van mijn vrouw toegeworpen, zij had
een sms ontvangen met de tekst:"zie je wel dat het helpt, gr. Willemien". Wat
heeft dat te betekenen, snauwde ze tegen mij en ik dacht ineens terug aan
vrijdag en kon me er gelukkig uitkletsen, pffff. En dan Dave, vader van Esmee,
de man zat voor het eerst in zijn leven achter de jurytafel om de tijd bij te
houden en dacht bij zichzelf, moet de klok vanavond nou een uur voor- of
achteruit, vervelend was, dat hij na het eerste doelpunt van de Eieren vergat
de tijd vooruit te zetten, want het is anders niet te verklaren, dat we 19
seconden voor tijd de bal hebben, hem na 10 seconden kwijtraken, de
tegenstander er vervolgens 40 seconden over doet om de 2e goal
achter Mee te knallen, ahum 40 + 10 = 50 dan kom 31 tellen te kort, maar ja als
je vergeet de tijdklok weer in te schakelen, dan kan dat dus wel. Als ouders
zijnde kun je 2 dingen doen, je kunt het op zijn beloop laten, maar je kunt ook
afspreken, 
dat als we met 1-2 zouden verliezen, dat we hem dan een nat pak
zouden kunnen bezorgen en dat spraken we dus ook af, helaas kwam het niet
zover, althans voor ons ouders, Dave was er blij mee.
En dan
de wedstrijd, we hadden het al over respect en als je dan ziet, wat er tijdens
zo'n wedstrijd gebeurt, dan rijzen de haren je soms te berge, binnen een
tijdsbestek van een aantal m
inuten zaten er drie huilende meiden op de bank,
vinger in het oog, er werd er 1
in een dusdanige houdgreep genomen, dat je er met judo
een Ushiro-Jime voor had gekregen, als je er als tegenstander dan voor bestraft
wordt door een 2-tal scheidsrechters, dan kun je er nog mee leven, want
waterpolo is nu één maal een harde sport van incasseren en uitdelen, maar er
werd in het geheel niet tegenop getreden door de leiding, sterker nog, onze meiden
kregen in totaal 3 tijdstraffen toebedeeld en 2 strafworpen tegen en als je dan
bedenkt, dat onder deze gestrafte speelsters ESMEE, ja ESMEE zat, het liefste
kind op deze aardbol, dat nooit een vlieg kwaad doet en een vader heeft, die de
tegenstander zelfs nog een extra doelpunt cadeau doet door per ongeluk effe de
tijd te vergeten, gastvrijer kan toch niet, dan vraag je je toch wel eens af,
waarom zij niet en wij wel, je kunt je er
druk om maken, en dat doe ik ook, maar helpen doet het niet, want scheidsrechters
zijn ook maar mensen en die kunnen ook niet
alles zien en we mogen blij zijn, dat ze e
r zijn, want anders kon je ook niet
spelen. Misschien dachten de scheidsrechters, 
dat als je eieren te vroeg uit
het kokende water haalt, dat je dan van die zachtgekookte of te wel snoteieren
krijgt, dat geeft zo'n zooitje in het bad, dus dan kun je ze maar beter iets
langer in het water laten liggen, tot ze hardgekookt zijn en hard dat waren ze
na verloop van tijd wel!
Waar ik me het meest over verbaasd heb, is dat de persoon,
die op de bank zit naast zijn eieren, het baasei(nee geen paasei) tegen zijn
eieren meende te moeten op merken: "jongens een beetje rustig aan met die
meiden hè, ze huilen wel erg snel", dan gaat je bloed, nee geen eieren dit
keer, weer koken, verliezen is niet erg, maar een beetje respect voor de
tegenstander, ook al zijn het maar meiden, zou wel op zijn plaats geweest zijn
en dan ook nog na afloop onder douche vervelende opmerking maken, ik ben blij,
dat ik niet onder de douche stond op dat moment. Zo dat ben ik weer kwijt en
maak een diepe buiging naar onze meiden, die de tegenstander na afloop gewoon
weer een handje gaven, zo hoort het ook, de laatste weken spelen we tegen
tegenstanders, die in de bovenste regionen staan en die zijn gewoon een maatje
te groot voor ons, letterlijk en figuurlijk en deze eieren hadden deze truckjes
helemaal niet nodig, ze waren gewoonweg te goed voor ons. We verloren met 4-16, Sascha, Emma en Sophie
verzorgden dit keer de doelpuntenproductie en verder wil ik Dave nog bedanken,
dat hij toch maar achter die tafel plaatsnam, want de beste stuurlui staan
altijd aan de wal. Volgende week ga ik weer tussen Els en Willemien inzitten en
wens ik een overwinning tegen de Snippen.
Wout, vader van Dyonne