Otters JONGENS UUH EN MEISJES O/13 - IJSSELMEER 15-0

De meiden o/13 zijn nog een aantal weken vrij, maar omdat de jongens een paar spelers misten, mochten 5 meiden van ons aantreden afgelopen zaterdag tegen de ongenaakbare kampioen van vorig jaar het IJsselmeer. Alvorens los te branden wil ik het even hebben over één van de stille krachten van onze club, waar ik toevallig zaterdag naast zat op de tribune en die mij meteen al vroeg of ik de lezer dit seizoen niet weer mijn oervervelende stukjes wilde gaan lastigvallen, het kostte hem zoveel tijd, dat kon hij er naast zijn drukke baan niet bij hebben, ik beloofde hem mij dit jaar rustig te houden. De man is de spil achter onze waterpoloschool en bereidt de kleine ventjes en dametjes voor op de echte wedstrijden, en zaterdag was het dan zover, maar liefst 2 teams gaven acte de présence en na een aarzelend begin zag ik de man naast mij steeds breder worden en moest ik een aantal malen gaan verzitten, trots dat hij was, want het spel was een lust voor het oog. Over wie heb ik het eigenlijk, een oplettende lezer weet, dat dit maar 1 man kan zijn, ja natuurlijk Marc vd Weerd, ook nog eens degene, die mijn stukjes op de site plaatst, die moet je te vriend houden, nou ik heb hem op een voetstuk geplaatst en ik weet zeker, dat ik bij hem voorlopig niet meer stuk kan, alle gekheid op een stokje, Marc je hebt geweldig werk afgeleverd, Jeroen, de coach van o/11 stond daar wel een beetje alle eer naar zich zelf toe te trekken, maar de kenners weten wel beter.
Over kenners gesproken, ik dacht, dat ik daartoe ook behoorde, maar na vorige week en afgelopen zaterdag ben ik weer een illusie armer. Vorige week voorspelde ik, na het analyseren van de tegenstander van de jongens o/13, een 9-2 overwinning, nou we kwamen van een koude kermis thuis, na een tam potje en veel gemiste kansen stond er een 2-3 nederlaag op het bord. Vrijdag speelden de meiden tegens de jongens en de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat het niet om aan te gluren was, de meiden leken nog wel in de zomerslaap te verkeren en de jongens hadden geen kind aan ze. Bij het betreden van de Zandzeearena schrok ik me weer een hoedje, want het IJsselmeer beschikte over een paar potige dames en ik voorspelde een moeilijke avond, Marc had inmiddels plaats gemaakt voor de vader van Rafaël , de man had geen idee wie ik was, anders was hij niet zo openhartig geweest. Hij had namelijk vroeger rugbij gespeeld en aan reddingszwemmen gedaan en had na het zien van de verrichtingen van zoon zo'n bewondering voor de waterpoloërs an sich gekregen, dat hij zich heeft aangemeld voor het 3^e team, respect. Zo dat ligt ook op straat, ik denk, dat ik er weer een vriend bij heb. En dan de wedstrijd of de jongens nou indruk wilden maken op onze meiden of onze meiden op de jongens, ik weet het niet, maar in de eerste 2 partjes werd er op geklapt, ik en vele anderen wisten niet wat ze zagen, wat zat iedereen er boven op, IJsselmeer had geen tijd om adem te halen en voor ze het wisten stond er een ruststand van 9-0 op het bord, aangezien ik de jongens niet allemaal bij naam ken, zal ik mij grotendeels beperken tot de dames, Emma gooide er een energie in, onvooooorstelbaar, ze leek wel een springveer, achter elkaar liet ze de ballen in het netje vliegen en alle verloren ballen waren voor haar. Op mijn vraag wat dat kind verorberd had, zei haar vader, hartige tosti's ik heb het recept inmiddels. Of het iets met eten te maken had, weet ik niet, want Dyonne had niets gegeten en strooide met prachtige passes, waaruit liefst 3x gescoord werd, onder anderen door Hans, die telkens slim wegzwom van zijn direkte tegenstander, zij had een belangrijke bijdrage aan de eclatante zege. Maart, die aanvankelijk niet wist, dat ze mee zou doen, had een patatje oorlog naar binnen gewerkt voor de wedstrijd en zij verbeterde haar doelpuntenrecord, 4x liefst, top gedaan  Maart, je ving een bal, zonder hem te laten vallen en roste hem direct langs de verbouwereerde keepster, je vader glunderde. Yentl, een verwoed badpakken verzamelaarster, speelde haar eerste wedstrijd ooit en na een onwennig begin, leek het erop alsof ze al jaren in het team speelde, onnavolgbare passes, slimme overtredingen, subliem gedaan kind, een echte aanwinst. Lotte, onze Lotte, wat verdedigde ze weer ijzersterk, verloor geen bal, zit overal tussen en scoorde ook een fantastisch doelpunt, onpasseerbaar. Ook Rafael, die volgens zijn vader niet vaak het netje vindt, scoorde en opnieuw maakte de persoon naast mij zich breder dan ooit en moest ik mij weer verplaatsen, ik vond alles best. Na afloop liepen er een paar jongens een beetje breed en stoer te doen, wat een glimlach op die gezichten, de ouders op de tribune gaven ze een staande ovatie, want dat hadden ze verdiend.
Ook respect voor de coach van het IJsselmeer, die zijn spelers bleef aanvuren voor een beter resultaat, een doelpunt hadden ze zeker verdiend, maar daar had Joran geen boodschap aan, die moe was van het watertrappen, hij had niet vaak zo'n rustige middag beleefd Mannen als jullie zo door gaan, dan gaan jullie een mooi jaar tegemoet en meiden, ik denk, dat de jongens behoorlijk onder de indruk van jullie zijn na afgelopen zaterdag.

Vader van Dyonne