OTTERS MEIDEN O/13 - ZPCH D2 11-1

Vlak voor de belangrijke wedstrijd tegen het op de 5^e plaats staande ZPCH, waartegen we een maand geleden ternauwernood  een 6-8 overwinning wegsleepten, speelden onze kerels onder 13 tegen de Robben, een compleet meidenteam, met daarin een oude bekende, die ons al velen malen met haar wervelende spel de das omdeed, Lois Hoeben.  De mannen gingen met 3-4 ten onder, waarbij in de laatste seconde de bal op de denkbeeldige doellijn bleef liggen, hoe hard we ook bliezen. Hans verdedigde Lois met hand en tand, maar kon niet voorkomen, dat ze er 3 inlegde, voorwaar een knappe prestatie van Hans, want in de wedstrijden tegen onze meiden, toen nog onder 11, had ze na 2 minuten er meestal al 3 gescoord. De tribune zat lekker vol en ik voor paal, want middels een van te voren opgezet scenario(lees Tim Eijpe en Juul de Hoop) werd ik door de lieftallige Anne met haar liefste glimlach, waaraan je gewoonweg geen weerstand kan bieden, gevraagd om een belachelijk uitziend carnavalshoedje op te zetten, meteen stond Juul met haar camera klaar met verzoek om commentaar en ik was voor mijn leven getekend! Onder begeleiding van carnavalskraker als "ER STAAT EEN MAART IN DE GANG" en "HET FEEST KAN BEGINNEN, WANT DE OTTERS MEIDEN ZIJN BINNEN" kwamen de beide teams de hal in. We zongen met zijn allen:

HET FEEST KAN BEGINNEN, WANT DE OTTERS MEIDEN ZIJN BINNEN

ZIJ GAAN DIT POTJE EFFEN WINNEN

ZE GAAN ER TEGENAAN

HET SCOREBORD KAN DE SCORE NIET AAN

WIJ BOUWEN MET ZIJN ALLEN EEN MOOI FEESIE IN DE ZANDZEE

EN NEMEN DE 3 PUNTEN WEER NAAR BUSSUM MEE

NA AFLOOP STONDEN WE ZONDER JAS EN SCHOENEN IN DE VOLLE MAAN

WANT DE KANTINEBEHEERDER HAD HET LICHT UIT EN DE DEUR OP SLOT GEDAAN

Of

ER STAAT EEN MAART IN DE GANG, ER STAAT EEN MAART IN DE GANG, ER STAAT EEN MAART IN DE GANG, WAT KAN DIE MEID KEEPEN!

Mensen, die langs mij liepen, waaronder mijn zwager, keken mij meewarig aan, wat zag ik er belachelijk uit. Gelukkig begon de wedstrijd en ging alle aandacht naar de meiden uit. Het grote gevaar van ZPCH was nummer 6 en deze arme sloeber werd vanaf seconde 1 geconfronteerd met Emma en dan hoef ik verder niets meer te zeggen.  De eerste de beste aanval  resulteerde al in een score en was een one-womanshow van Lotte, die de bal van haar tegenstander af wist te futselen en dankbaar profiteerde van de ruimte, die de wegzwemmende Sas creëerde. ISA herhaalde dit kunstje even later en ik schrijf haar naam met hoofdletters ISA, want het gemak waarmee ze zich van haar tegenstanders ontdoet met allerlei prachtige trucjes, laat zien over hoeveel talent deze dame beschikt. Er stond al vrij snel een geruststellende 2-0 voorsprong op het bord en de in grote getalen opgekomen toeschouwers zonder pet en ik met pet konden wat meer op ons gemak gaan zitten. Tijdens deze wedstrijd viel mij een aantal zaken op, allereerst het onbaatzuchtige spel van Sascha, ze lijkt er een genoegen in te scheppen, om haar medespelers vrij voor het doel te spelen met prachtige assists en als ze dat dan ook nog doet op dochter Dyonne, dan kan ze bij mij al helemaal niet meer stuk. Ik denk, dat ze er vandaag een stuk of 4 gaf, als er een lijst zou bestaan met spelers, die de meeste voorzetten geven, dan staat zij met stip op 1. Ook met meeste schoten op de lat overigens, want die pech heeft ze ook de laatste tijd.  De meiden zijn zich er steeds meer van bewust, dat wie ze maakt, niet belangrijk is, als ze maar gemaakt worden. Wat zullen we Sas volgend jaar gaan missen en wat zullen de clubs in de rij staan om haar te contracteren. En dan is er natuurlijk Maartje, nadat de geluiden van haar lijflied er staat een Maart op de gang waren verstomd, dook ze in het water en zorgde ze er met een geweldige defensieve actie voor, dat het schot van de tegenstander gekraakt werd en gestopt kon worden door Dyonne. Via Dyonne, die de bal terug gaf aan Maartje, volgde één van de mooiste doelpunten van de avond. Maart vond Lotte en deze op haar beurt zag Emma opstomen, met een bekeken schot zette Emma de ruststand op het bord 7-0.  Ook onze carnavalganger pur sang Yentl  had een hoofdrol, zij had namelijk 2 uur lang op een praalwagen staan koukleumen in de neervallende sneeuw, om aan de optocht mee te doen, en toch kon ze het opbrengen om ook nog 2 partjes haar stinkende best te doen. MIJN MOMENT was het knokken van Anne, ze lag op een gegeven moment tegen de veelbesproken nummer 6, ze pakte hem de bal af, hij pakte haar de bal af en met een uiterste krachtsinspanning kwam ze toch weer in balbezit, ze vond Dyonne, die de ruimte goed benutte en haar 2^e doelpunt liet aantekenen, met een duimpje omhoog voor Anne!  Sophie had een opmerkelijke actie, er werd tegen haar gefloten, ze wachtte tot de ZPCHers haar de bal zouden ontnemen, maar omdat dat niet gebeurde, stoomde ze zelf maar ongehinderd op het doel af, ze had zoveel tijd, ze keek nog eens om, nee er was niemand in haar beurt, nou dan knal ik hem er maar in. Het was maar goed, dat Esmée dit keer niet scoorde, want het viel mij na afloop op, dat haar moeder Mariëlle naast haar schoenen liep, of dat nu kwam, omdat haar dochter zo veel scoort de laatste tijd of dat je je schoenen uit moet doen in de Zandzee, laat ik in het midden. Ondanks het feit, dat Mark met de hand op zijn hart bezwoer, dat hij geen foto met hoedje van mij had gemaakt, bewijst de foto boven het tegendeel, en hoewel ik uit nijd eerst besloten had om dan maar niets over dochter Lara te schrijven, bedacht ik mij, dat zij er ook niets aan kan doen, dat ze zo'n vader heeft en ze is en blijft toch mijn schoondochter, Lara je zwom weer alle gaatjes dicht, als er iemand dreigde te ontsnappen, als we jou toch niet hadden, maar je vader .... De  wedstrijd eindigde in 11-1 en de 11^e overwinning op rij was een feit(de 11^e van de 11^e begint het carnaval heb ik mij laten vertellen), hieronder nog één van onze doelpunten, gemaakt door Emma. 

Helaas won medekoploper het Y ook weer en staan we nog steeds zij aan zij aan kop, misschien dat we ze kunnen aanklagen vanwege vermeend dopinggebruik, het onderzoek loopt inmiddels. Na de wedstrijd speelde mijn idool Jeroen vd Kolk, ik zag hem 3 seconden voor rust opkijken naar het scorebord en vanaf zijn eigen doel vuurde hij een onmogelijk schot op het vijandelijke doel af en de keeper wist ternauwernood de bal tegen de lat te tikken, de knipoog van Jeroen was mooi om te zien.

Wout, de vader van Dyonne