Die vader van Sophie toch!

Het was zaterdag 26 maart, rond 18.21 uur, in het bomvolle Otter stadion gonsde het,  want Sophie Schouw ontdeed zich van haar tegenstandster en zwom met de bal op het doel van de Robben af , zou het dan toch gebeuren, ja hoor, met een vlammend schot deed ze het net trillen boven de verbouwereerde Robbenkeepster, Sophie stak juichend haar armen in de lucht en keek apentrots om zich heen, richting haar vader en moeder, want wat was er gebeurt, het was het 100^e doelpunt in de competitie. Het gejuich was zo oorverdovend, dat de Robben verbaasd om zich heen keken, want zoveel kabaal hadden ze bij al die 249 doelpunten, die ze het seizoen al gemaakt hadden, nog niet gehoord en het werd nog gekker: Sophie's vader Rogier, hij wordt om onverklaarbare redenen ook wel Ronald genoemd, normaal een nuchter persoon, was niet te houden en wilde het water in springen om zijn dochter te knuffelen, gelukkig kon een aantal oplettende ouders en parkeerwachters hem tegenhouden, want een man in natte kleren op de tribune, dat wil je toch niet?

Onze Sascha, de meest bescheiden speelster in de competitie liet zien, hoe goed ze zich ontwikkeld heeft dit seizoen, op wilskracht zette ze de verdediging van de Robben te kijk en ja hoor het 2^e doelpunt was geboren.  En toen werd het weer eens tijd voor Mee, ze kreeg de bal in de verdediging en besloot de middenlijn op te zoeken, vervolgens even een minuutje watertrappelen om de tegenstander uit te dagen, die je zag denken, nou dat kleine grietje gaat echt dat doel niet opzoeken, ze knipoogde even naar de jurytafel, waar haar moeder de score bijhield en die vulde alvast de 3^e goal in, want ineens versnelde ze, het leek wel een hazewindhond en met een prachtige lob ging de 3^e tegen de touwen.  Vol trots klommen de meiden na het eindsignaal het water uit en was het aan de overkant bij de Robben een stuk stiller. Nu zult u denken, dat is knap om de Robben te verslaan, nou ik zal u snel uit de droom helpen, maar we hebben met 3-12 verloren van een zeer goede tegenstander, die over zoveel talent beschikt, dat ik niet overdrijf  als ik zeg , dat ze vermoedelijk het beste team in Nederland hebben onder de 11 en ze zijn vandaag tegen ons ongeslagen kampioen geworden en daar hoort natuurlijk een felicitatie bij, van harte meiden en coaches van de Robben!, jullie waren echt super goed. Na afloop deelde coach Lydia chips uit aan onze kanjers én de tegenstander, die daarmee blij verrast was, enige smetje op het feest was, dat Ad de beloofde taart met 100 doelpunten erop vergeten was te bakken en coach Willemien het vliegtuig uit New York mistte om op tijd bij de wedstrijd aanwezig te zijn, haar man Auke had gelukkig een pizza voor haar gebakken, wat het leed enigszin verzachtte.

Gro Wout, vader van Dyonne.