Otters o/13- Ruud de Fuut o/13  12-16

Je moet erbij zijn geweest om er over mee te kunnen praten,  jammer dat Sander, Mark en Mee er niet waren, zij waren uitgenodigd op een partijtje met Auke, die had iets te vieren dit weekend. Eerst het vervelende nieuws van deze week, was zij de vorige wedstrijd nog de grote ster samen met haar broer Job, deze week was Emma ontroostbaar, want er was bij haar een knieblessure geconstateerd, welke haar een aantal weken aan de kant houdt, de meiden waren er ontdaan van, maar belangrijkste is, dat Emma gauw weer in het water ligt, sterkte kind, hopelijk jaag je gauw weer de tegenstander de stuipen op het lijf.

De otter eet voornamelijk vis en watervogels, zoals de Fuut, die erg bang is voor de otter. De meiden hadden wel trek in een lekker happie, dus de vooruitzichten waren goed.
De tegenstander van afgelopen zaterdag waren dus de Futen, die opgelucht waren, dat Emma niet in het water lag, maar ik heb dit maar veranderd in de Fuut, want het spel van deze ploeg was er alleen maar op gericht hun razendsnelle spits nummer 8 de bal te geven en deze kerel was werkelijk niet af te stoppen, wat kon ie zwemmen en wat een balbehandeling, kortom een geweldenaar. Ik zag het al voor de wedstrijd, hij was in gesprek met een oude bekende van ons team, namelijk Joey, speler van de Amstel, dat mannetje, dat al in een Ferrari reed, weet u nog, ik hoorde hem zeggen, hé neef, effe 20 goals tegen de netten rammen en dan lekker stappen vanavond. Het was dus de neef van de gevreesde Joey, Of de meiden er door geïntimideerd waren, we zullen het nooit weten, maar binnen 2 minuten lagen er al 3 in ons netje, Lotte had geen schijn van kans, al hadden we Quinty en Esmée op zijn rug geplakt of zijn benen vastgebonden, ik denk niet, dat hij af te stoppen was geweest, hij heet Ruud, Ruud de Fuut, vergeten zal ik hem niet meer, waarom nodigt Auke zo’n gast nou niet uit op zijn partijtje, dan hadden wij er geen last van gehad. Net als je op het punt staat je bloknootje op te bergen, want over een 0-30  wedstrijd iets te schrijven, gaat me echt  te ver, vergis je je toch weer in de veerkracht van onze dametjes, hun slogan is niet voor niets “WE GEVEN NOOIT OP”,  want niet alleen Ruud, Ruud de Fuut, was extreem goed, wij hadden deze zaterdag ook zo’n speelster in onze ploeg, ze draagt nummer 4 en zette voordat ze het water in moest haar lensjes even recht en was vervolgens door niemand af te stoppen, het was Sascha, ze begon wat aarzelend aan het seizoen, maar alles wat ze in haar handen kreeg, veranderde vandaag in goud, we hadden dat als ploeg al snel door want Isa, Dyonne, Lara gunden haar de bal, ik ben de tel kwijt geraakt, maar volgens haar ouders waren het er 7, ze leken uiterlijk onbewogen, maar in hun binnenste moet het hebben gejuicht.
Keepster Dyonne zal op korte termijn ook haar eerste doelpunt gaan maken, want ze gooit de bal ondertussen zo makkelijk over de middenlijn, dat heel veel gevaar voor het doel van de tegenpartij oplevert; met een beetje extra spinazie eten zal ze binnenkort de bal van haar eigen doel in het doel van de tegenstander gooien, dat kan nooit lang meer duren. Voor mij persoonlijk was Maartje, moeten we haar eigenlijk niet gewoon Maart gaan noemen, speelster van de wedstrijd, want als je 16 x achter Ruud de Fuut aan moet zwemmen en je ziet hem telkens scoren en je hebt toch het karakter om er de 17e keer gewoon weer achteraan te gaan en hem de bal af te pakken, dan lijkt mijn keuze terecht. Breekpunt in de wedstrijd was de fabeltastische driehoek van Anne, Sophie en Lotte, die de bal bij Lara wisten te krijgen en ze zwom naar het doel om de 9-9 op het bord te brengen, iedereen op de tribune ging staan, maar helaas wist de keeper met een prachtige redding de gelijkmaker te voorkomen. Jammer Lara, we waren met zijn allen in het water gesprongen. Ruud de Fuut zag het gevaar en is maar achterin gaan liggen om de voorsprong vast te houden. De wedstrijd ging met 12-16 verloren, 12 goals gemaakt, dat hadden we, behalve trainer Jeroen, nooit gedacht.
Maandagavond vindt er een bestuursvergadering plaats om het aantal zitplaatsen uit te gaan breiden, als wij thuis spelen, want we krijgen steeds meer fans en afgelopen zaterdag moest er zelfs een aantal mensen de wedstrijd buiten de Zandzee door de ramen volgen, want er was geen plaats meer over. Ik heb het volgende idee, om eens wat tehuizen aan te schrijven, waar depressieve mensen van hun kwaal afgeholpen moeten worden, breng ze gewoon een keer met een bus naar onze HMG girlies en ze zijn zo van hun depressies af. Ik eindig met de woorden:

VERLIEZEN KAN OOK MOOI ZIJN