Er is de laatste dagen veel op mij afgekomen, ik kreeg een uitnodiging voor Paul & Zwarteman om te komen praten in hun tv programma over het feit, dat ik niet genomineerd ben voor de gouden televizierring, omdat zij vonden, dat er natuurlijk maar 1 persoon recht op die prijs had vanwege mijn wekelijkse magnifieke stukjes, dat zijn de woorden van de heer Zwarteman zelf hoor!

Ik heb meneer uitgelegd, dat de Televizierring betrekking heeft op het beste TV-programma en hoewel het natuurlijk wel mijn ultieme droom is, ben ik nog nooit op TV geweest, dus kan ik die prijs ook nooit winnen.

Ik kan de straat niet meer over, zonder aangesproken te worden, een echte man zoals Sander de Hoop, die echt goed bij zijn verstand is, zegt ineens vanwege mijn briljante schrijfstijl van me te houden, ja echt waar, maar ja wat heb je eraan, van de dames hoor je dan niets, ze zijn blijkbaar allemaal gelukkig. Sander is wel de enige die mij begrijpt en snapt, dat ik naar erkenning van het Nederlandse volk smacht en hij zegt mij nu te hebben genomineerd voor de Gouden Otter, een prijs voor de beste schrijver van Nederland, nou ik ben benieuwd, de prijsuitreiking is op 31 november, dus als u voor mij wilt stemmen, vul dan onderstaand formuliertje in en breng uw stem uit:

Wilt u dat Wout van Ham de Gouden Otter wint, vul dan onderstaande antwoordkaart in en stuur hem naar Sander de Hoop.

Ja!!!! Ik wil en zal er alles aan doen om te zorgen, dat Wout van Ham de veel begeerde Gouden Otter  wint.

Nee!!!! Ik wil en zal er alles aan doen om te zorgen, dat Wout van Ham de veel begeerde Gouden Otter niet wint.

Genoeg over mijzelf, nee ik ben niet ijdel, het gaat in de eerste plaats om onze meiden, die vandaag de strijd aan binden tegen de Meeuwen, coach Ad maakte het afgelopen wel heel erg bond, door een besloten training te geven, wat gebeurde er, ik zat niet in onze eigen kantine, maar in die van de Zandzee, omdat je vandaar uit beter de trainingen kunt bekijken, meestal komt de moeder van Sascha ook even langs om gezellig te beppen, ja ik heb het best druk, als je bedenkt, dat ik vrijdags Mensergerjeniet met Els, gezelligheid troef dus, en wat doet Ad, hij laat de schermen gewoon zakken, omdat niemand de tactische vondsten mag aanschouwen, die onze Ad voor de Meeuwen in petto heeft, heeft overigens weinig zin, want Ad zit zelf in Praag, wellicht is er overleg tussen de coaches, daar zaten we dan in het donker, Ad bedankt.

Al snel bleek, wat Ad voor ogen stond: de tegenstander van vandaag de Meeuwen bestond uit een aantal kleine ventjes, waartegenover onze meiden wel reuzen leken, een moeder van de tegenpartij klaagde vooraf al steen en been, want zij vond ook dat onze meiden wel erg uit de kluiten gewassen waren in vergelijking met haar zoontje, dit zou een ongelijke strijd worden. Ad had als tactiek uitbedacht deze kereltjes keihard aan te pakken, veel getrek en geduw van onze kant, de mannetjes lagen meer onder dan boven water, wat gemeen zeg. De scheidsrechters van vandaag, 2 in getal konden dit uiteraard niet over hun kant laten gaan en meerdere uitsluitingen van onze kant waren het gevolg.

Uit de cynische ondertoon kunt u al opmaken, dat het allemaal heel anders ging, behalve dat verhaal van die moeder. Als je naar je kind kijkt en je hebt het gevoel, dat er in de wedstrijd heel sportief met elkaar wordt omgegaan, natuurlijk je laat je niet de kaas van het brood eten, je mag best van je afbijten, dat doet de tegenstander ook, en als je dan afloop ziet, dat er minstens 7 kinderen een straf kregen, dan vraag je je af, wat die scheidsrechters bezielt, er was zelfs een oma van één van onze meiden, die mij in het geheim vertelde, dat ze de neiging had die 2 een nat pak te bezorgen. Tuurlijk moet je blij zijn, dat die mensen er zijn, maar als je al die uitsluitingen ziet, dan krijg je bijna de neiging te denken, dat het een onsportieve wedstrijd was, die uit de hand gelopen is, niets was minder waar, de tegenstander was gewoon beter, was wat slimmer in de duels, waar wij af en toe opzichtig een overtreding maakten, deden zij dat wat “stiekemer” onder water, maar dat is niet verboden, zolang de scheids het niet ziet. Hilarisch moment was de uitsluiting van mijn dochter, 3 seconden voor rust, ze doet nog geen vlieg kwaad, laat staan een meeuw, zij had het 3^e partje 20 seconden aan de kant gemoeten. Maar onze coaches gaven haar capje 1 en zetten haar op doel, de coach van de Meeuwen snapte er niets van, briljante vondst. Waren er ook nog hoogtepunten, jawel, normaal ben je als keeper aangeschoten wild, maar Lotte slaagde er zelfs een strafworp uit te boksen en Dyonne ranselde heel hoog uit het water komend een bal uit de kruising, top meiden. Sophie had de mooiste actie van de dag, ze zwom het halve zwembad over, diverse Meeuwen achter zich latend, haar pass op Sascha was subliem, die keurig afrondde. Een paar seconden voor tijd deed Anne van zich spreken, ze veroverde de bal en bracht Sascha in kansrijke positie, helaas ging de zoemer, Anne sloeg vinnig met haar vuistjes op het water, dat er ook niets aan kon doen overigens, maar bij een achterstand van 4-14 nog zo met je sport bezig zijn, getuigt van een geweldige mentaliteit. Terugkomend op die moeder, die onze meiden als reuzen zag, ik geloof niet in marsmannetjes, maar sinds zaterdag wel in marsvrouwtjes, want deze overigens aardige dame kan niet van onze planeet afkomstig zijn, want als je Esmee, Quinty en Anne bij elkaar zet, dan passen ze gedrieën niet eens in de gespierde laatste man van de Meeuwen, ze vertelde trots, dat er zelfs een jongen van onder 11 meedeed, ik heb haar wat meewarig aangekeken en haar maar gelijk gegeven, want om die mevrouw te vertellen, dat wij zelfs 3 spelers van 9 in de ploeg hebben, vond ik ook zo laag. Er heerste overigens een leuke sfeer op de tribunes, want ook de tegenstander had veel ouders, opa’s en oma’s meegenomen. 

Na afloop van de wedstrijd kwam de coach van de tegenpartij naar mij toe, met in haar hand een gouden Meeuw, ik heb namelijk ook fans bij de tegenstanders, dankzij mijn stukjes wist zij namelijk precies waar onze sterke punten lagen, vandaar dat onze topscoorder Sas en assistenkoningin Isa heel kort gedekt werden. Ik denk er ernstig over na te stoppen met schrijven, want deze nederlaag komt volledig voor mijn rekening, ik wil dan ook mijn welgemeende excuses aanbieden aan onze coaches.

Jarige Emma en Isa verrasten ons nog met een overheerlijke spektaart en de feestvreugde werd alleen nog maar groter, toen wij vernamen dat onze jochies onder de 11 van coach Jeroen met 5-3 hun grote concurrenten de Robben hadden verslagen en steeds dichter naar de toppositie kruipen, van harte Jeroen en  spelers, geweldige prestatie.

Wout van Ham