Otters d2 - ZPCH D2 1-9 of te wel de beste wedstrijd van het seizoen

 

Ik had mij voorgenomen deze week het schrijven het schrijven te laten, want ik vreesde een afstraffing tegen één van de sterkste tegenstanders uit onze poule, ZPCH D 2 (O) ,de ploeg van sterspeler LEO, en om dan weer een positief verhaal er uit te persen, nee ik had er geen trek in, maar met dank aan Suarez, Els en onze dapper strijdende meiden kwam ik daar zaterdag al snel op terug.

De afgelopen week begon treurig, Sophie dacht, "wat ik in het water kan, dat kan ik op het(bevroren) water ook", met als gevolg een breukje in haar pols. Quinty deed ook iets, wat ze beter niet had kunnen doen, met als gevolg een gat in haar hoofd, vaders lijmde het snel met 3 seconden lijm van Bison-Kit, maar spelen ho maar. Zonder deze 2 sterspeelsters zou winnen helemaal een utopie zijn. Aangekomen in de kantine zag ik, dat er een uitgelaten stemming heerste, Auke stond zelfverzekerd te verkondigen, dat onze Otters nog nooooit van ZPCH hadden verloren, dat klopt ook, alleen, dat was tegen ZPCH D3 en we speelden vandaag tegen de D2(O) van LEO. Nu moet u weten, dat ik er nog nooooit in geslaagd ben om boven Auke uit te komen, dus ik liet hem maar, ik ben de enige van de ouders, die verstand heeft van standen en uitslagen, want als ik zeg, dat we bovenaan staan, geloven ze het ook, het interesseert ze niet. Volgens Auke was een 8-0 overwinning een normale uitslag, ik zag LEO op een stoel gaan staan en brullen:"Wij zijn ZPCH D2 uit Heemstee en wij nemen de 3 punten mee uit de Zandzee". Auke, die zo in zich zelf was gekeerd, kreeg dit alles niet mee, echter toen hij en de meiden de gespierde mannen van ZPCH aan de rand van het zwembad zagen staan, verbleekte hij wel, maar hield vol, dat winnen geen probleem zou zijn. Ik vertelde Dave Calis, die dankzij zijn dochter doodmoe naast mij zat vanwege het vele werk, dat op hem afgekomen was na de dooi, dat we er vandaag met minimaal 16-2 op zouden gaan, mede gelet op het beroerde spel van de laatste wedstrijd. Na afloop moet ik bekennen, dat niet alleen Auke er compleet naast zat, maar ik ook. De meiden hadden zich de kritiek in mijn stukje van de vorige week aangetrokken en speelden vanaf de eerste seconde met een dit seizoen nog niet geziene passie, Esmee en Anne doken bovenop hun veel grotere tegenspelers, die misschien wel sneller zwommen, maar gek werden van de inzet van deze 2 ranke dametjes, super Anne en super Esmee. Mee lag vandaag voor het eerst op doel en ze deed dat met zoveel verve, dat Dyonne om haar plaatsje moet vrezen, bij elk tegendoelpunt zat ze er met haar handen bij en ranselde er ook nog een paar het doel uit. Winnen tegen Leo was onbegonnen werk, daarvoor waren deze mannen en 1 meisje Lotte L(o)uis te sterk, maar we streden voor elke meter en gaven alles om het onder de 10 te houden en dat lukte en het lukte ons ook nog eens om via een prachtig opgezette aanval via geweldig overspel te scoren, waarbij tenslotte Isa de vrij liggende Sascha wist te vinden en wat doet Sascha dan, voor u en mij geen verrassing, scoren natuurlijk, de keeper moest even naar de kant om te kijken of zijn handen er nog aan zaten, onbehoorlijk hard schoot ze de bal in. De scheids wilde eigenlijk een gele kaart aan Sas geven, maar bedacht zich gelukkig op tijd, maar (te) hard geschoten was het wel, ha ha. Lotte en Lara deden, wat ze hele seizoen al doen, het hele zwembad door stofzuigeren, Emma komt steeds beter in haar spel en zit tegen haar oude vorm aan van voor haar blessure, in de 1-1 duels is ze niet te kloppen. Dyonne deed waar ze goed in is, mooie passen geven, wat kan die meid goed gooien met haar mooi gelakte nageltjes en dan Maartje. Tijdens de wedstrijd zwom ze naast Lotte L(o) uis, echter 2 seconden later lag ze in haar uppie, Lotte L(o)uis was verdwenen  en brulde haar moeder "Maartje ze zwemt bij je weg"   Nou moeder van Maartje, Lotte L(o)uis was niet bij Maartje weg gezommen, ze lag op de bodem van de Zandzee, omdat Maartje iets te enthousiast aan Lotte haar benen was gaan hangen en arme Lotte L(o) uis  probeerde proestend de oppervlakte te bereiken en keek Maartje aan met een blik, die het ergste deed vrezen. Na afloop handjes schudden, Maartje stak haar hand uit naar Lotte L(o)uis, maar deze had blijkbaar vorige week naar Luis Suarez gekeken, die weigerde een tegenspeler van Liverpool een hand te geven, en ook zij weigerde de uitgestoken hand van Maartje. De tribune scandeerde de naam van Suarez Suarez, Lotte L(o)uis rechtte haar rug en dacht bij haar zelf, 9-1 en 3 puntjes in de pocket. Misschien dat de tuchtcommissie er nog naar gaat kijken en kunnen we onverwachts toch nog 3 punten bijschrijven. Jammer van die hand, want als je ziet hoe vaak onze meiden door die gespierde kereltjes onder water worden geduwd, dan kun je alle handen wel weigeren, maar onze meiden blijven gewoon schudden, zo hoort het ook en dit past ook een beetje bij waterpolo. En dan Els, ze keek mij zeer verbaasd aan, toen ik zei dat het jammer was, dat we zaterdag weer vrij waren, want ondanks het feit, dat Mark, Dave, Auke, ja Auke, volhielden, dat we zaterdag niet hoefden te spelen, bleef zij bij haar standpunt, zaterdag spelen we en daarmee basta, we zouden naar Amerika gaan, maar hebben dat hiervoor afgezegd, eenmaal thuis gekomen, is ze gelukkig tot bezinning gekomen, ik denk mede naar aanleiding van de mail van Richard, die haar uitlegde via de mail, dat ze weer eens ongelijk had en haar excuses zijn inmiddels door mij aanvaard:    

 

Allen en Els,

 

Zaterdag 25-2-2012 spelen we geen thuiswedstrijd! Om 18.00 niet tegen de Meeuwen D1. Zorgen jullie dat jullie niet op tijd aanwezig bent in de Zandzee?

 

Groeten,

 

Richard

 

En weer moet ik Wout gelijk geven. Idd spelen we volgende week geen wedstrijd, maar die week erop. Kunnen we toch wellicht met vakantie.
 
Dag Wout, tot de volgende keer.
 
Groet Els

 

Jij ook gegroet Els, scheelt toch weer, altijd vervelend als je alleen in een lege Zandzee zit, naast Ad.

 

Vader van Dyonne