De Snippen d1 - De Otters d2  6-3   


Goed nieuws voor alle dames, die vorig jaar op 1 april door mij in de maling werden genomen, want ik ben nu zelf ook te pakken genomen door een 8-jarig ventje, dat zich altijd als mijn vriend voordeed, maar dat vanaf gisteren niet meer is, net als zijn moeder, die dit plan had bedacht overigens. Ik ga altijd met zoon Mylan op zondag trainen voor de City-run en dan pik ik onderweg zijn vriend Sam Boerrookhuizen op om dan effe lekker te gaan rennen. Gisteren dus ook, dus ik bel aan en zie daar een mannetje in zwembroek, flippers aan de voeten en een snorkel op zijn hoofd naar buiten rennen en hij riep daarbij luidkeels, dat doet hij altijd overigens, we zouden toch gaan zwemmen? Ik keek hem verbaasd aan en wilde tegensputteren, we lopen altijd op zondag vriend! Hij schreeuwde, nee brulde het uit, 1 APRIL !!!!!!. Zoon Mylan keek mij aan met een blik van LOOSER, dat had je toch wel door, nou ik ben wel zo eerlijk om toe te geven, dat ik er gewoon ingestonken was, nou iedereen weer gelukkig, behalve Sam, want die rent inmiddels alleen zijn rondjes.

Vader van Lara vroeg mij of ik zijn dochter zaterdag mee wilde nemen, want hij had voor de 48^e keer dit jaar een etentje, waar die man het laat ik heb geen idee, want aankomen doet ie niet, als u het Sonja Bakker-dieet zat ben, neem eens contact op met de van Schaikjes, die helpen u zo van uw overgewicht af. Dochter Lara was tijdens de autorit naar het Sander van der Hoop stadion nogal verdrietig, want ze was niet uitgenodigd op de BFF(Best Friend Forever) partij van Emma Tros, ik dacht, dat ik haar beste vriendin was, maar dat is dus mooi schijn. Ik zei tegen haar, dat ik ook niet uitgenodigd was, maar dat het niet Emma was die een BFF Party gaf, maar een vriendin van haar die haar als haar beste vriendin beschouwde. Lara weer gerustgesteld, maar toen begon ze over haar angst vanavond te moeten keepen, want ze had gedroomd, dat Dyonne een bal op haar beugel zou krijgen en huilend het veld moest verlaten. Verder vroeg zij mij dringend maar wel beleefd of ik 8 pakken Wickie en een zak reuzechips met mij mee wilde zeulen om na de wedstrijd te trakteren, als ik mij goed van mijn taken zou kwijten dan zou ik ook een zakje chips van dit madammeke ontvangen. Ik vermoed, dat zij later directrice van de Shell wordt en dat de benzineprijzen nog meer zullen stijgen, zodat Lara lekker in een prachtige villa met eigen zwembad kan zwemmen in het geld.

 

Huilen met de beugel in, dat is een mooie samenvatting van de zaterdag gespeelde wedstrijd tegen de Snippen, u zult zich wel weer afvragen, hebben die meiden nou weer liggen janken en was de scheids weer zo slecht, het wordt een eentonig verhaal zo: nee nee dat was niet het geval, wel van dat huilen, maar dat had een oorzaak, namelijk een beugel, straks meer.

Het eerste partje speelden we weergaloos tegen de ijzersterke Jip de Snip(volgende keer hangen we gewoon dit apparaat aan haar enkel), ze lijkt wel een beetje op onze Leonie Behrens van onze dames onder 15, geweldig gooien en razendsnel zwemmen, ik had er vooraf een hard hoofd in, want wie zou haar kunnen afstoppen. Sophie begon er mee en die gaf haar geen ruimte om in haar spel te komen, het leek nog net niet op een verwurging, wat leert dat kind snel, maar ze zat er bovenop, we hielden het lang droog, maar 1 momentje van onoplettendheid kostte ons het eerste tegendoelpunt en toen maakten wij één van de mooiste doelpunten van het seizoen, natuurlijk wel gezien door een roze bril, omdat dochterlief bij het begin van deze oogstrelende aanval haar tegenstander de bal ontfutselde, en deze bal vervolgens via een sublieme combinatie over 48 schijven tenslotte in de handen van Sascha belandde, die het net liet trillen, wat een geweldige goal, super meiden, zo moet je waterpolo spelen. 

Het bleef de rest van de wedstrijd spannend, de teams waren aan elkaar gewaagd, in tegenstelling tot de thuiswedstrijd, waar we kansloos met 13-2 aan het kortste eind trokken. Bij een stand van 4-2 stopte Dyonne een vlammend schot en gooide ze de bal naar Maartje, weliswaar 2 meter te hoog op plafondhoogte, maar Dyonne ging er vanuit, dat Maartje, zoals ze altijd doet, zich af zou zetten op de schouderpartij van haar tegenstander en dan makkelijk de bal uit de lucht zou plukken, echter dat deed ze nou net niet, zodat Ad de bal in zijn onderbuik kreeg en naar adem hapte, waarbij hij vermoedelijk net buiten zijn coachvak kwam, hetgeen hem op een waarschuwing van de scheidrechter kwam te staan. Uit de ingooi kwam de bal bij de weergaloze nummer 9 terecht, die echter haar vizier niet op scherp had staan en de bal vol op de neus en mond van Dyonne mikte, nou is dat niet zo erg, maar als er in die mond een beugeltje zit, dan kan dat behoorlijk pijn doen, het beugeltje ligt ergens op de bodem van het zwembad en wij als familie van Ham gaan Maartje hiervoor aansprakelijk stellen, desnoods door middel van een 3-D animatie, want als zij die bal gewoon gevangen had, dan was dit niet gebeurd. Dat was even huilen en nee coach van het Ei, niet omdat onze meiden kleinzerig zijn, maar omdat het gewoon even pijn deed. Wat Lara al voorspeld had, kwam dus uit, zij moest op doel, nou de telramen konden op schoot, want als er 1 ding is, wat Lara niet kan, dan is het keepen, tenminste dat wilde ze ons laten geloven. Welnu ook keepen kan dit kind, ze ranselde er zelfs een strafworp uit, top Laretti.

Vlak voor tijd kun je toch wel zien aan Ad, dat het feit, dat Feyenoord voor het eerst in 13 jaar weer eens meedoet in de titelrace, zijn sporen achterlaat; Om de scheids er op te wijzen, dat de overtreding 1 centimeter buiten de 7 meter plaatsvond en dus geen strafworp was, antwoordde de gevatte man, beste meneer Ad, u staat 1 centimeter buiten uw coachvak, dus hier heeft u de gele kaart, we noemen hem voortaan Adetti Burgeretti. Ad is van plan om net als Geert-Jaap Verbeek via een 3-D animatie aan te tonen, dat hij net niet buiten zijn vakje stond, om de gele kaart geseponeerd te zien worden.

 De wedstrijd eindigde in een 6-3 nederlaag, Isa maakte nog 2 mooie goals, Mee miste helaas een strafworp, nadat de keeper zich op het randje had afgezet, toen Mee de bal richting kruising gooide. Ook bij de Snippen zit een Dave Calis, de beste man vergat na het nemen van de gemiste strafworp 2 seconden voor tijd de tijdklok weer in beweging te zetten, zodat de Snippen de 6-3 kon scoren, het maakte voor het resultaat niet veel uit. We hebben ons als leeuwen geweerd en konden met opgeheven hoofd het bad verlaten.

Terug naar huis kreeg ik inderdaad mijn zakkie chips van onze Lara, wat een lieverd is het hé, ik ga maandag wel even bij de geneeskundige arts langs om naar mijn rug te laten kijken, wat zijn die pakken Wickie zwaar, en vervolgens de snackbar ingedoken voor een heerlijke girosschotel met die nog heerlijkere hete rode saus. Ik zag uit mijn ooghoeken de ober de heer S.Hoarma aan komen lopen met de sausjes en zag tegelijkertijd Maartje aan Dyonne nog eens uitleggen, dat de bal die ze gooide bijna tegen het plafond aan kwam en daardoor niet te pakken was, op het moment dat ze zwaaide met haar armen om het voor te doen, kwam ze in aanraking met het dienblad met sausjes en het spatte werkelijk alle kanten op, al onze schoenen zaten onder de rode smeurie en dat zou er niet meer afgaan, de ober gaf Maart de schuld, Maart de ober en ze is nu van plan om via een 3-d animatie de heer S.Hoarma aan te gaan klagen, de rechter krijgt het druk de komende weken.

Wat ik nog vergeten ben te vermelden, was de innige omhelzing die ik vrijdag met Willemien had, ik kwam naar de training kijken en bij het voorbijgaan rukte ze mijn arm er bijna af en beval, nee dwong ze mij om achter haar te gaan staan en over haar heen te gaan hangen, het was de bedoeling om de bal, die zij vast hield, uit haar hand te slaan als voorbeeld voor de meiden, maar ja toen Auke daarna van deze pose een foto maakte en deze vervolgens doorstuurde naar mijn emailadres dan begrijpt u, dat ik thuis weer een hoop uit te leggen had aan moeders. Waarom pakt ze Rogier dan niet bij zijn kladden, die naast mij liep, een jonge god van 35, nu heb ik best een aantrekkelijk lichaam, maar tegen Ro kan ik niet op, ik kom niet meer bij Willemien en Els in de buurt, het kost me nog een keer mijn huwelijk.

 

Wout, vader van Dyonne