DAT WAS TELEURSTELLEND D 2- DE OTTERS D2 2-16

Was de tegenstander nou zo goed, of hadden wij het vanavond niet, hadden we in plaats van te watertrappen, misschien toch beter kunnen borstcrawlen, ik weet het niet, feit is dat we er vanavond niet aan te pas kwamen, ik kan er een lang verhaal van maken, maar geen mens, die de behoefte heeft het te lezen, ik ga vroeg mijn bed in om dit te verwerken, denk je lekker bovenin mee te draaien, krijg je dit, ik volsta met de uitslag 2-16 verloren, maar toegegeven, die gasten waren wel erg goed hoor en voor even staat onze naam voor Dat Was Teleurstellend.

 Aldus de vaste reportster José van DWT D2 of te wel DE WATER TRAPPERS uit Haarlem.

Ha ha had ik u mooi tuk, u dacht al snel van mij af te zijn, nou mooi niet, want WAT WAREN DIE MEIDEN GOEDDDDDDDDDDD afgelopen zaterdag tegen het op de 3^e plaats staande DWT. Maar eerst even over het fenomeen KAASFONDUE, wat heeft Kaasfondue in hemelsnaam met waterpolo te maken, niets, tenminste dat dacht ik ook altijd, maar na afgelopen zaterdag denk ik daar heel anders over. Vrijdag ging Sophie bij Emma eten en op het menu stond, ja ja Kaasfondue, op zich niets vreemd, maar een aantal weken geleden had Emma al een keer met Lara gekaasfondued en toen speelde Emma de sterren van de hemel en dit was afgelopen zterdag ook weer het geval, en dat moet met die Kaasfondue te maken hebben, dat kan niet anders, dus Willemien, wat stop jij in die Kaasfondue, want als ik dat weet, dan ga ik het ook uitproberen op Dyonne, ik wil het recept. Waarom vraag ik dat aan Willemien en niet aan Auke, welnu ik wil hierbij een lans breken voor Willemien, omdat Auke niet kan koken, behalve dan het bakken van een banaan, maar dat heeft met zijn achternaam te maken, namelijk TROS, u begrijpt het wel TROS BANANEN.

Je moet het er voor over hebben, 17.30 in de auto, half uurtje poloën en 20.50 uur thuis, maar ja als je het spel van onze dametjes had gezien, dan was je zelfs bereid geweest naar Maastricht heen en weer te karren. Natuurlijk had ik mijn bedenkingen voor de wedstrijd, ik zag een ventje, nou ja vent is een beter woord, met nummer 2, nu hadden Ad, Auke en ik de tegenstander vooraf grondig geanalyseerd, we wisten hoe hij heette namelijk Boris Milo, wat zijn sterke punten waren, kortom een klusje voor Emma. Bij de aftrap, tja hoe noem je dat, afworp, pff, begon het al, nummer 2 Boris Milo veroverde met een enorme snelheid de bal, maar was hem met de zelfde snelheid al weer kwijt, aan Emma, die nummeren riep en voor zichzelf al had beslist wie ze zou dekken, nummer 2, wat heeft die gast een rot avond gehad, hij keek Emma vuil aan en Emma keek hem nog vuiler aan, hij trapte onder water, logisch want anders lig je op de bodem,  Emma trapte nog harder onder water, Auke vond, dat zijn Emma wel erg hard werd aangepakt, maar ja als je Emma hard aanpakt, dan vraag je om moeilijkheden, de arme Boris had geen kans, het leek wel gehaktdag, en toen hij later ook nog geconfronteerd werd met Isa en Lotte, besloot hij zich maar terug te laten zakken naar de verdediging, maar eerlijk is eerlijk, die jongen heeft zeker potentie, maar trof nu eenmaal onze meiden op het verkeerde moment. Al na 15 seconde lag de eerste bal in het mandje van Isa, na een perfect uitgevoerde aanval, de ene aanval na de andere rolde af op het vijandelijke doel, ze konden watertrappen wat ze wilden, maar het was onbegonnen werk, een werkelijk perfecte counter via de vandaag ongenaakbare Sascha ziet u hiernaast afgebeeld, die zelf had kunnen scoren, maar als een echte teamspeelster met een sublieme pass Isa in stelling wist te brengen, die de arme keeper kansloos liet, Sascha liet vanavond zien dat ze weer helemaal terug is en dat we nog hele mooie dingen kunnen verwachten van haar dit seizoen. Als het niet richting de Kerst was gegaan, dan zou ik haar vanaf vandaag PAASSAS(pasen begrijpt u) genoemd hebben. Er zou bij ons een zogenaamd keepersprobleem bestaan, omdat we eigenlijk vanaf het begin dat de dames een team vormen niet echt een vaste keeper hebben, welnu, nadat Dyonne de eerste helft al bijna zonder kleerscheuren was doorgekomen, nam Esmée, dochter van onze rots in de branding Dave Calis, haar plaats in het doel over en wat de Watertrappers ook probeerden, dit kleine opdondertje was niet te passeren, ze heeft 8 minuten lang moeten watertrappen en gaf geen kik, als er dan uiteindelijk iemand de kans kreeg om op doel te knallen, dan keken ze recht in de ogen van dit poppetje, lieten ze de bal van schrik vallen en kon onze Esmée met een gerust hart verder watertrappelen.Het gerucht gaat, dat Dave onder water voor het doeltje een muurtje heeft laten metselen, waarop Esmée kon staan, maar omdat er geen onderwaterfoto's gemaakt mochten worden, hoewel de apparatuur hiervoor wel voorhanden was, zullen we nooit achter de waarheid komen. In dezelfde nacht schijnt in Het DWT zwembad wel het alarm te zijn afgegaan en schijnt er wel een klein blond mannetje van rond de 35, die met een muurtje onder zijn arm wegrende, te zijn gesignaleerd, maar hij is niet teruggevonden. Ik kan nog uren schrijven over deze partij en dat doe ik dan ook,  het was een hartverwarmende pot en het was ook behoorlijk warm in de zaal, hetgeen één van onze moeders(uit respect zal ik haar naam niet noemen),  er toe zette zich van een bovenkleding stuk te ontdoen en ze begon daarmee als een soort towel te zwaaien ter aanmoediging, hetgeen bij de persoon naast haar, Rob, tot een grote hoeveelheid extra zweetdruppels op zijn voorhoofd leidde, ik zelf viel in de 2^e helft van mijn stoel, omdat Mark zijn emoties niet meer de baas kon op het moment dat dochter Lara voor de 3^e keer doel wist te treffen, hij moest en zou een foto schieten van zijn kroost en vergat daarbij iedereen om zich heen, in het bijzonder mij, misschien omdat de tussenstand van de beide stukjes, die wij over de Snippenwedstrijd hebben geschreven 122-32 in mijn voordeel is(terwijl ik nog 15 keer extra op zijn stukje heb geklikt, om het verschil niet nog schrijnender te later worden) maar goed hij had zijn foto van Lara(zie hiernaast) en ik een pijnlijke rug, ik probeerde het zelfde toen Dyonne scoorde, maar op het moment, dat ik hem omver wilde duwen, deed hij een stap achteruit en viel ik tegen de dame aan, die zich van een deel van haar bovenkleding had ontdaan, ik deed het niet expres en heb haar man inmiddels via de mail op de hoogte gesteld en mijn excuus aangeboden, want anders krijg je weer van die verhalen in de wereld. Lydia zou ik aan raden lekker te blijven waterpoloën bij dames 2, want als zij er niet is, scoort dochterlief Anne er lustig op los, na een zestal schijnbewegingen besloot Boris Milo maar weer bij Emma te gaan liggen en stoomde Anne op het doel af en voordat de keeper besloot om in plaats van te watertrappen maar een keer om hoog te komen, schoot Anne de bal keurig onder hem door. Maartje liet zien, dat Dyonne haar vriendin is, want terwijl ze makkelijk zelf door had kunnen zwemmen, liet ze het scoren over aan Dyonne, die haar daar uiteraard bijzonder dankbaar om was, want ze scoort niet zo vaak. Wie de doelpunten maakt, is niet belangrijk, dat zie je aan Emma, die zich opoffert voor het team door hun beste speler het leven zuur te maken, maar als jullie elkaar zoals vanavond de bal gunnen, dan is dat de belangrijkste vooruitgang, die jullie hebben geboekt, en over de trainer, Ad als je maar luistert naar je vrouw, die naast je zit op de bank tegenwoordig,dan word je net als Jeroen een echte topcoach, waarbij het uiteraard belangrijk is dat je de adviezen van mij en Auke niet in de wind slaat, zoals bovenstaande foto laat zien. Puntje van kritiek aan het adres van Ad is, dat hij slecht leest, ik had als  de nieuwe coordinator teammanager aan iedereen, dus ook aan Ad, een mailtje gestuurd met het adres van de watertrappers alsmede een routebeschrijving en toch slaagt de beste man erin om bij een korfbalvereniging de Onderwatertrappers aan de andere kant van Haarlem terecht te komen, waarvan het veld wel onder water stond vanwege de overvloedige regenval, maar waterpolo spelen , kon je er niet, dus Ad lezen kerel, dan gebeurt dit je niet nog een keer. Over Jeroen gesproken, hij wil niet meer, dat ik hem zo roem en dat ik er over schrijf, dat hij binnenkort zijn 10 jarig jubileum als trainer viert en daarbij rekent op een knalfeest georganiseerd door het bestuur, maar ik doe het lekker toch. Nog even de doelpuntenmakers Isa 5, Sascha en Lara beiden 3, Sophie, Lotte, Maartje, Anne en Dyonne. Meiden over 2 weken tegen de ongeslagen koploper uit Purmerend, we rekenen op een uitverkochte Zandzee en hopelijk is onze geblesseerde Yentl dan ook weer van de partij. Zo en nu de fonduepan aan en  2 weken lang aan de kaas, bedankt Willemien, dat belooft wat over 2 weken tegen WZ & PC.

Vader van Dyonne