KZC D2 - Otters't Gooi D2 1-8

Zaterdag 24 november 2012 zou een historische dag kunnen worden in de annalen van onze waterpoloclub, want bij winst op KZC zouden de Otters meiden onder 13 voor het eerst in hun prille carrière bovenaan staan in de poule, omdat koploper het Y dit weekend vrij af had. De trainingswedstrijd als generale tegen de jongens was niet al te bemoedigend en we misten dit keer niet alleen Sophie, die dicht bij haar come-back is, maar ook Anne, waarover later meer en Emma, die in verdedigend opzicht elke week gehakt maakt van haar tegenstanders, hetgeen haar de bijnaam de TE( R )MMANATOR opleverde. De vraag, die ons onderweg naar Beverwijk bezig hield "zou het toch gaan lukken?" De opponent van vandaag was het op de 4^e plaats staande KZC uit BEVERwijk, en u weet het, Bevers en Otters liggen elkaar niet echt, Bevers eten Otters, brrrrr. Lara, Maartje en Dyonne, die meereden, hadden de kriebels, hopelijk een goed teken. De opa van Yentl had zelfs de verre reis gemaakt en hoopte op een mooie wedstrijd van zijn kleindochter en ze stelde hem niet teleur, hoewel de scheidsrechter hier niet echt aan mee wilde werken, ook hierover later meer, petje af voor deze opa.  KZC probeerde vanaf het begin ons uit ons spel te halen, volgens dochter Dyonne was het water vies, ik dacht aan autobanden, oude omafietsen, hondenbolussen of watjes in het water, nee, het was te warm, aldus Dyonne (hadden er maar watjes in het water gelegen hè Lotte, maar ook hierover later meer). Voor aanvang van de wedstrijd moesten we van speelhelft wisselen, ik had het nog niet eerder meegemaakt, misschien de toss verloren of was het een probeersel om ons moe te maken? Bij de sprintbal deed de tegenstander iets, wat niet mocht, hij smokkelde bij de start zeker een meter en dat zou Isa, toen we gewisseld hadden, herhalen, goed gedaan gedaan girlie, we laten niet over ons heenlopen. De coach van KZC had zeker mijn stukjes gelezen, want zijn beste speler nummer 10 Max werd de hele wedstrijd aan Isa opgeofferd, om haar het spel onmogelijk te maken, dat lukte hem 1 partje en toen was het gebeurd met deze klasbak, geheel uitgeput zat hij het 3^e partje na te hijgen. Tegenover onze Anne Orkanne had de coach een meesterzet bedacht door uit Amerika een jongen, genaamd Storm, over te laten komen, ja echt waar, jammer voor hem, Anne was er niet! De schrik sloeg mij om het hart, toen Max de op dat moment verdiende 1-0 op het scorebord zette, ik werd wat bleek om mijn neus, vooral toen onze Lotte een tik op dat zelfde lichaamsdeel kreeg, hetgeen een bloedneus veroorzaakte, ze probeerde het nog te verbergen, maar toen het zwemwater op een gegeven moment rood kleurde, moest zij naar de kant, want ze had per ongeluk geen watje in haar badpak gestopt voor aanvang van de wedstrijd en op de bodem lag ook niets. Haar taak werd voorbeeldig overgenomen door Yentl, die met een enorme inzet en door haar geweldige zwemmen, het Storm zeer moeilijk maakte. Gaandeweg het eerste part kwamen we steeds beter in ons spel en vonden Sas en Isa elkaar steeds beter, hetgeen tenslotte 13 seconden voor tijd tot de 1-1 leidde, een zucht van verlichting bij de fanatieke (maar geen Hooligans hoor) supporters. De KZC storm ging langzaam liggen, maar stak nog 1x keer op, toen Yentl er vanwege een lichte overtreding voor de eerste keer deze avond uit gestuurd werd, met als gevolg Storm kon ongehinderd oprukken naar ons doel, maar Dyonne, die zoveel onrecht, dat Yentl was aangedaan, niet kon verkroppen, redde fabeltastisch en uit de assist, die zij gaf, scoorden wij juist, jippie 1-2, Yentl haar gezicht klaarde weer wat op. We kregen steeds meer greep op de wedstrijd en omdat sterspeler Max even moest uitblazen, na constant achter Isa te hebben moeten aanzwemmen, sloegen onze voorhoedespeelsters Isa en de ongenaakbare Sas kort achter elkaar 2x toe, 1-4, bij het doelpunt van Sas kwam ze zo hoog uit het water, dat dit bij haar moeder een grote brede glimlach veroorzaakte. Het leek wel of wij met zijn tienen speelde, hetgeen de scheidsrechters ook opmerkten, want weer was Yentl na een licht vergrijp de klos, het kon toch niet waar zijn, je ziet bloedneuzen, wat getrap onder water, een metersmokkelaar, daar wordt niet tegen op getreden en dan doet onze Yentl iets en ja hoor, weer naar de kant, opa zal het best moeilijk gehad hebben over het zien van zoveel onrecht. De meiden lieten dat niet op zich zitten en via ons WATJE Lotte, positief bedoeld natuurlijk Lot, beslisten we de wedstrijd 1-5, wat een klasbak is ze toch, geholpen door Esmée, die keurig ruimte maakte. Deze Esmée verbaast ons iedere week weer, vandaag schoot ze 4x op doel, maar de kracht ontbrak, vader Dave heeft nu aangegeven de gewichten er bij te gaan halen, dus we kunnen nog wat beleven. Maartje speelde weer op zijn Maarts, zo solide als de Nederlandse Bank( of is dat in deze crisistijd een verkeerde vergelijking?) en ook Lara was ongenaakbaar, ondanks het feit, dat ze 2 mooie kansen miste, maar ze is de enige die af en toe mijn gebrul hoort, want toen ik met mijn zoet gevooisde stem aangaf, dat er nog maar 6 seconden te spelen was, zag je haar schrikken en knalde ze de bal bijna achter de overigens zeer goede goalie, 2 echte teamspeelsters. De wedstrijd liep langzaam op zijn einde en Sas bepaalde de eindstand na een geweldige combinatie op 1-8 en toen had het arbitrale(of beter gezegd verdwaalde) trio nog een verrassing in petto door die arme Yentl er voor de 3^e keer uit te sturen, hetgeen betekent, dat je er dan niet meer in mag, ze zat sip aan de kant, wat had ik een medelijden met haar, zit je net op waterpolo, betaal je keurig je contributie, ken je de spelregels misschien nog niet zo goed en mag je niet meer meedoen, opa werd er verdrietig van. Nou beste opa ik ga vragen aan de KNZB of ze uw reiskosten willen vergoeden en ik deel aan de scheidsrechters een gele kaart uit, niet omdat ze slecht floten, want dat deden ze zeker niet, maar wat ze tegen onze Yentl hadden, ik weet het niet, maar Yentl als je maar weet WE LOVE YOU. De meiden waren uitzinnig, want tegen een goede tegenstander 8-1 winnen en de koppositie innemen, dat vervulde ons met trots:

In Hilversum aangekomen zoon Mylan even bij de scouting opgehaald, hij zit bij de BEVERS, eigenlijk zit hij bij de welpen, maar dan klopt mijn verhaal niet meer, ach een leugentje om bestwil mag best een keer toch, in het AD van vrijdag namen ze het ook niet zo nauw:

 Verloor Ajax gister ook nog van Dnjepr?

Na een pijnlijke 4-1 nederlaag in de Champions League werd Ajax donderdagavond ook nog eens uitgeschakeld in de Europa League...

Ten minste, als we het Algemeen Dagblad moeten geloven. De krant kopt vrijdagmorgen op de sportpagina met: 'Landskampioen verliest van Djnepr', terwijl het toch echt PSV was dat gisteren in actie kwam tegen de Oekraïnse tegenstander Dnjepr Dnjepropetrovsk.

Rectificatie volgde al snel:

Vader van Dyonne

Ook deze week is het verslag van onze meiden terug te lezen op dichtbij.nl.