HET Y D1- De Otters Het Gooi D2 2-4

Kent u uw klassiekers, Ajax-Feyenoord, Barcelona-Real Madrid, Frank de Boer tegen Ronald Koeman, Guardiola tegen Mourinho, sinds zaterdag is er een klassieker bij,

        VERSUS     

de ploegen van Stefan ten Brink tegen Ad Burgers en Dave Calis.

Na zaterdag is de vrees voor het bejaardentehuis weer verder weg dan ooit, want het spel van die meiden tegen het tot dan toe ongeslagen het Y maakt je 10 jaar jonger, de stand voorafgaande aan deze topper:

1:Het Y 9: 9-0-0   96-23 27 punten

2:Otters 10: 9-0-1  83-32  27 punten

De 1^e wedstrijd verloren we indertijd op fysieke kracht met 5-10, op het gebied van ons betere zwemmen lagen onze kansen tegen de uitsluitend mannelijke kolossen van het Y.

Normaliter krijgen in wedstrijdverslagen diegenen wat meer aandacht, die de doelpunten en de beslissende acties verzorgen, maar in mijn ogen zijn deze week de toppers van dit TEAM YENTL, ANNE, ESMÉE en DYONNE(de 2^e helft), ik zal uitleggen waarom. Ad had namelijk besloten en het de meiden voor de wedstrijd uitgelegd(zie foto), vanwege de fysieke kracht van het Y de meiden met het meeste uithoudingsvermogen en scorend vermogen het water in te sturen en er pas uit te gaan, als ze echt niet meer konden, dit had tot gevolg, dat er een aantal spelers niet of nauwelijks in actie zou komen. Voor het begin van het 4^e partje vroeg Ad aan Yentl, Anne, Esmée en Dyonne(de 2^e helft vervangen door Maartje) of ze toch nog wilden speelden, echter deze girlies hadden het teambelang voor ogen en zeiden tegen Ad, dat ze er geen probleem van maakten, als ze niet zouden spelen, op Anne na, die het koud had op de bank en graag een paar minuten mee wilde doen en daarbij bijna scoorde!! Je zelf op de achtergrond stellen voor een ander, in de wetenschap, dat je bij de volgende wedstrijd wel weer meer speeltijd krijgt, dat getuigt van grote klasse en daarom zijn jullie deze week DE TOPPERS VAN OTTERS O/13. Hoewel het altijd jammer is, dat je tijdens zo'n mooie wedstrijd niet in actie komt, ook voor papa en mama, opa en oma, sprak jullie gejuich en aftellen vlak voor tijd boekdelen.

Voor de wedstrijd werd aan alle ouders een programmaboekje uitgedeeld met de opstellingen en viel mij op, dat op het scorebord 5 minuten stond, vermoedelijk was de tegenstander van onze tactiek op de hoogte en probeerde zij d.m.v. 4 extra minuten ons te slopen, maar ja dan had men toch mooi buiten Els gerekend. Ik liep naar Els en fluisterde haar dit in, en Els zal Els niet zijn, binnen 15 seconden stond er 4 minuten op het scorebord, na afloop van de wedstrijd keken we elkaar knipogend aan, want 4 extra minuten had ons zomaar fataal kunnen worden. Als het Y dit alle 10 thuiswedstrijden doet, levert ze dat 40 minuten extra speeltijd, zeg extra doelpunten op. Voor de wedstrijd stonden we dus al met 1-0 voor, de eerste slag was gewonnen. De wedstrijd was erg sportief, de enigen, die het af en toe niet met elkaar eens waren, dat waren de scheidsrechters, de één wees vaak naar links, de ander wees dan net de andere kant op, erg verwarrend, maar niet van invloed op de wedstrijd. Mijn oproep aan alle Ottersleden om ons aan te komen moedigen had welgeteld 1 supporter opgeleverd, de broer was Rogier, die in Amsterdam woont en mijn oproep niet gelezen had, ik ben erg teleurgesteld in uw lezers, maar natuurlijk is het uw eigen keuze om zo'n mooie pot aan u voorbij te laten gaan ha ha. Ad's advies was duidelijk en een beetje smerig, speel  het snot uit je neus, welnu Ad, ik heb het nog eens nagekeken, maar dat spreekwoord bestaat niet en moet zijn, je het snot voor ogen waterpoloën! 1 ding is zeker, het zwembad wordt er niet schoner op en na verloop van tijd wordt zwemmen in die smurrie ook steeds moeilijker. Het Y deelde het eerste speldenprikje uit, maar Sas haalde haar directe tegenstander, vlak voordat hij zou uithalen, in en wist zo de 0-1 te voorkomen. We kwamen steeds beter in ons spel en een prachtige pass van Isa op Sas, waarbij Sophie keurig ruimte creëerde, Sas zette haar contactlensjes even recht en met een bekeken schot ontplofte de tribune boven haar, YES YES YES 1-0 De Lat, de Lat, de Lat, de Lat, de Lat, maar liefst 5x werkte dat vermaledijde ijzer niet mee aan een hogere score, Sas had er met 3 een abonnement op, gauw opzeggen Sas en de volgende keer iets lager mikken. Vlak voor rust zetten we nog 1x aan, een wonderschone aanval via Isa en Emma bereikte wederom Sas, zitten mijn lensjes goed oké dan, knallen en ja hoor YES YES YES 2-0 schalmde het vanaf de tribune, we konden ons geluk niet op, maar nog één maal rukte Sergio van het Y op, de billetjes knepen tezamen, maar Sophie dacht daar heel anders over en maakte de schotpoging onschuldig en bij het 2^e schot haalde Dyonne met een katachtige redding de bal van de lijn. De tegenstander van Maartje schudde op dat moment met zijn hoofd, Maart had daar "onopzettelijk" een licht tikje op gegeven, waarvoor een volwassenen man, zoals ik, vermoedelijk voor 3 weken de ziektewet in zou gaan met een lichte hersenschudding, dit Ytje was geen eitje en speelde gewoon verder. Effe uitrusten en opladen voor de 2^e helft. Zou het Y het speelbeeld kunnen omkeren, nou niets was minder waar, want we overklasten ze in het 3^e partje volledig, maar vergaten de trekker over te halen, de lat was ons zoals gezegd niet goed gezind, nou is een lat dat sowieso nooit denk ik, anders had hij wel anders geheten. Sterspeler van het Y, gezegend met de geweldige naam RAMON RAAK kon door het geweldige pressen van Lara zijn normale niveau nooit halen. Onze Sas, die het effe met die lat gehad had, had ineens een ingeving, ze zwom alleen op de keeper af, zag Sophie vrij liggen en mikte met precisie op de lat, de bal stoot terug in de grijpgrage handjes van Sophie en haar oom zag het al gebeuren: YES YES YES 3-0. Er kon niets meer mis gaan, maar Ramon Raak zal Ramon Raak niet zijn, hij liet Isa achter zich en de 1-3 lag in de touwen of toch niet nee Isa trok hem net op het juiste moment aan zijn arm en waar ik een strafworp verwacht, fluiten de scheidsrechters niet en blijft het 3-0. Het 4^e partje begon en het veelvuldig scorende Y was er nog steeds niet in geslaagd om Dyonne en Maartje te passeren, dit werd de zoon van de trainer Martijn ten Brink te gortig en met een geweldige afstandsknal, waar zelfs wij voor moesten klappen, werd het toch weer spannend 3-1. Nou dit duurde welgeteld 10 seconden, want Emma liet haar zeer sterke tegenstrever achter zich en knalde de verlossende 4-1 in het mandje achter de goede Y-goalie, ze had het weer geflikt.  Het gejuich aan de kant en vanaf de tribune, waar de Otters Hoelifans uit hun dak gingen en zo'n kakofonie van lawaai produceerden, dat een 2 tal dames de vingers in hun oren deden en ons vriendelijk verzochten iets minder luidruchtig te zijn, hetgeen Rogier noopte tot de opmerking: nog 57 seconden mevrouw, dan bent u van ons af! Die Rogier, bijdehandje. Martijn ten Brink knalde weer ongekend hard de bal achter Maartje 4-2, maar verder lieten we het niet komen en wonnen we met:

4-2 YES YES YES!! Sportief handje schudden na afloop, ik zocht 2 slachtoffers om te knuffelen, het zogenaamde Otters Knuffelen(zie hiernaast) en ik vond ze in Ad en Sander, zij zullen zich de komende weken niet wassen, althans dat hebben ze mijn beloofd. Na 15 minuten kwam ik er ook nog achter, dat dochter Dyonne in het geheim met Lara én Emma is getrouwd en heb ik er liefst 2 schoondochters bij. In het kleedhok was Maart de ambtenaar van de burgerlijke stand, Sophie reikte de ringen uit, Isa en Lotte bruidsmeisjes, Esmée het hondje(???), Sas was getuige, Yentl en Anne strooiden bloemblaadjes en wie was de duif?  Ad???  Mijn god, ik bedenk me nu, dat Auke en Mark haar schoonvaders worden, ik ga nog maar eens met mijn dochter praten. De stand na vanavond:

1 Otters  11:10-0-1  87-34  30 punten

2 het Y    10:9-0-1   98-27   27 punten     WAT LEKKUUUUUUUR!

Wout, vader van Dyonne