Normaliter schrijf ik altijd verslagen over de meiden onder 13, maar dit weekend stond er een topper op het programma, waar ik bij aanwezig was en die was zo spannend en was zo vol met emotie, dat ik er toch iets over kwijt wilde.

Ik heb deze jongens aan het begin van het seizoen zien spelen en toen lag er een soort matheid over de ploeg, er was geen beleving, geen samenspel, terwijl je kon zien, dat er veel talent aanwezig was, doodzonde, maar langzamerhand zag je de mannen groeien onder begeleiding van Tim en Daan en werden de overwinningen aan elkaar geregen.

Op de wedstrijd Otters D1 tegen Oceanus D1, de koploper, waren de volgende termen van toepassing: thriller, spanning, sensatie, subliem keeperswerk, dorpsidioot, hartverwarmend, hartverzakking en het gebrek aan respect bij iemand, die zich coach noemt,  hoewel hij het predicaat coach niet verdiende, t.o.v. zijn kinderen en de arbitrage.

Het begin was voor Oceanus, dat onze mannen vast zette en het één na het andere schot op het doel afvuurde van Joran, maar wat Oceanus ook probeerde, de beste Joran was eenvoudigweg niet te passeren en het wachten was op een uitbraak van de Otters
en ja hoor Hans liet het netje bollen 1-0. Ik zei gekscherend tegen Auke, als de Oceanusjes weer op Joran afstormden, zullen we een bakkie doen, want die bal gaat er echt niet in vanavond en inderdaad Joran hield zijn doel lang schoon, maar moest vlak voor rust toch capituleren. Het viel ons op, dat de zich coach noemende coach van Oceanus behoorlijk verbaal aanwezig was, dat is op zich geen punt, maar zowel zijn kinderen als de arbitrage moesten het telkens ontgelden, het werd na rust zo genant, dat het leek of hij de arme scheids Stravos, dat had hij achter op zijn shirt staan, te lijf wilde gaan, vermoedelijk verstond deze scheids geen  ederlands, anders had hij de man al 20x eerder van de bank af gestuurd. Er was een dappere moeder van de Otters aanwezig, die het gevaar onderkende en vanaf de tribune tussen de beide kemphanen sprong en ze zorgde ervoor, dat de coach weer even tot  edaren kwam. Zijn kompaan naast hem was net zo erg en even later werd er weer van kwaadheid op de grond geslagen, het is dat Dave de tegels goed vastgemetseld heeft, want anders hadden de gaten er in gesprongen. Genoeg over deze man, de wedstrijd was erg spannend en vlak voor tijd stond er een welverdiende 4-4 op het scoreboard, ik dacht, dat Hans de 5-4 maakte, maar het doelpunt vond geen goedkeuring in de ogen van heer Stravos, misschien toch een beetje geintimideerd en vlak voor het verstrijken van de tijd, ging de bal in mijn ogen tegen het blauwe doek achter Joran, maar ook deze goal ging niet door, omdat het de scheidsrechters is ontgaan, vermoed ik, hetgeen weer tot een ontploffing op de bank van Oceanus leidde, het was echt genant,  vervolgens het eindsignaal en 4-4, een uitslag, die terecht was, misschien was Oceanus iets sterker, maar de teamspirit van
onze jongens was zo hartverwarmend, dat ze geen nederlaag verdienden. Ik hoop alleen, dat de coach en zijn kompaan van Oceanus die avond op de bank hebben gezeten en daarbij nog eens terug hebben gedacht aan een paar weken geleden, waar we met zijn allen een indrukwekkende minuut stilte hielden uit respect voor Richard Nieuwenhuizen, die tijdens het uitoefenen van zijn functie als grensrechter kwam te overlijden, we hadden onze mond vol van respect, vooral ten opzichte van de arbitrage, mensen, wat zijn sommige lieden het al weer snel vergeten.

Kinderen van Otters en Oceanus bedankt voor een heerlijke pot waterpolo. Ik liet mij na de wedstrijd tegen de spelers van het eerste ontvallen, dat het tijd was om hun keeper Tim te vervangen door Yoran, hetgeen tot grote hilariteit leidde, en ik had het idee, dat
ze het nog met me eens waren ook.

Wout van Ham, vader van Dyonne

Een verslag van dezelfde wedstijd is terug te vinden op de website van Oceanus. Het is bijna komisch om te lezen hoe anders zij tegen deze wedstrijd aankeken :

Zaterdag 2 februari, O13 uit tegen Otters het Gooi

Op bijna volle oorlogsterkte, Temse was donderdagavond tijdens de training geblesseerd uitgevallen, moest onder 13 om 18.45 aantreden tegen Otters het Gooi, die op een verdienstelijke 5e plaats in de competitie staan. Deze positie op de ranglijst hebben zij vooral te danken aan een hele talentvolle doelman, die al schijnt uitgenodigd te zijn voor jong oranje. Doordat dit manneke er fantastische ballen uithaalde liep Oceanus tot aan het eind van het tweede partje achter de feiten aan. Maar de vechtjassen kwamen zoals gewoonlijk in het derde en vierde partje sterk opzetten.
 
Helaas zat er een overwinning er vanavond niet in, mede door het "verrassend" fluiten van de scheidsrechter. Een overwinning van 7-4 voor Oceanus was heel realistisch geweest, nu mochten de bezoekers blij zijn met een 4-4 gelijkspel als eindstand.
Daarbij mochten ze zich nog in de handen knijpen dat de scheidsrechter in de laatste minuut van het vierde partje  “de verkorte cursus spelregel kennis” kreeg van Arjen Loef, zodat een onterecht gescoord en al geteld doelpunt van de Otters in tweede instantie werd afgekeurd.
 
Hoofdschuddend verlieten zowel de coach van de Otters het Gooi als die van Oceanus het zwembad.
Een slechte dag, kan gebeuren, iets niet zien kan gebeuren, maar een totaal gebrek aan spelregel kennis, nee dat mag op welk niveau dan ook, niet voorkomen.
 
Maar toen de gemoederen weer wat gesust waren werd na afloop in de kantine Yoni zijn 12e verjaardag nog kortstondig gevierd en hebben vervolgens nog een viertal "onder 13 mannen" gezien hoe de "grote mannen", Oceanus heren 1, hun wedstrijd met 10-7 wonnen.

2013-02-02 - Author: johan