DE OTTERS MEIDEN O.13 - DE SNIPPEN D1  13-1

Zoals u vorige week hebt kunnen lezen, heb ik behoorlijk voor paal gezeten en Rogier, vader van Sophie had dusdanig medelijden met mij, dat hij besloot ook voor paal te gaan zitten, maar dan niet in het openbaar maar op de bodem van de Zandzee met een camera op zijn hoofd om de trainingswedstrijd tussen de jongens en meiden o/13 onder water te filmen, om te zien wat er allemaal onder water gebeurt. Het leek mij al te mooi om waar te zijn, want ik weet wat zijn zwemkwaliteiten zijn, niet dus, want als we ouder tegen kind spelen, dan heeft ie altijd een smoes om er onder uit te komen en ook dit keer bleek mijn wantrouwen t.o.v. Rogier wederom niet ongegrond, hij mailde mij vlak voor het grote gebeuren, waar ik 300 man voor had uitgenodigd, waarom het niet door kon gaan, ik krijg toch steeds meer bewondering voor mijzelf, omdat ik mij zelf wel bloot durf geven door met zo'n belachelijk hoedje op te gaan zitten en dat andere mensen dat dan niet doen, jammer maar helaas:

Ik heb gisteren de onderwatercamera opgehaald. Blijkt het toch een iets ander formaat te zijn dan ik eerst dacht. Het is een mini-helmcamera die bedoelt is om of op een helm te plakken, of aan je surfplank of op je motorfiets of parachute ed. Ding kan ook niet inzoomen. Helaas dus niet geschikt voor wat ik in gedachte had. Mochten ze ooit een partijtje waterpolo aan een parachute spelen, dan houdt ik mij zeker aanbevolen! Maar voor vrijdag is dit niet echt iets.

Het zat hem toch niet lekker, want na lang aandringen van Ad en mij zelf kregen we hem toch zover, hij erd op de bodem neergezet, daar kwam hij een hoop rare dingen tegen, maar de foto's, die toch van redelijke kwaliteit zijn, spreken voor zich, bedankt Rogier, wat zie je er stoer uit met die camera op je hoofd en die bal in je hand.

Kom je onder water mooie dingen tegen, ook in onze slaap droom je wel eens over zaken, die te mooi zijn om waar te zijn, zoals ook één van onze vaders overkomen is, nee ik zal je naam niet noemen, het blijft onder ons, hij droomde namelijk, dat hij een e-mail van mij ontvangen had, waarin stond, dat de meiden eindelijk de koppositie hadden gepakt, omdat het Y een zeldzame nederlaag geleden had, hij raakte daar zo opgewonden van en wilde het iedereen van zijn gezin vertellen, dat hij wakker schrok, uit zijn bed knalde en er op de grond liggend achter kwam, dat het maar een droom was. HEERLIJK TOCH, DAT DE MANNEN INMIDDELS OOK OVER MIJ DROMEN!

Vandaag stond de wedstrijd tegen het troosteloos onderaanstaande de Snippen op het menu, een op papier makkelijke tegenstander, ware het niet, dat we tijdens de openingswedstrijd een behoorlijke zware kluif aan ze hadden en er ternauwernood met 3-2 werd gewonnen, met als kanttekening, dat sterren als Maartje en Dyonne destijds ontbraken, omdat hun ouders zo nodig een weekendje weg wilden. Ad en Dave waakten voor onderschatting en toen zij de bij de tegenstander spelende Fionn Higgins(foto rechts) warm zagen zwaaien, sloeg de schrik hun om het hart, waarover zo meer. Onze Yentl ontbrak vandaag, ze was snipverkouden en als je dan tegen de Snippen speelt, kun je geen enkel risico nemen, want dan lig je er zo 4 tot 5 weken uit. Volgende keer heeft ze beloofd tijdens carnaval op een bolderkar te gaan staan met overkapping, een soort Arenabolderkar. En dan Fionn Higgins, het geheime wapen van de Snippies, een ventje van 2 turven hoog, die daar met een veel te groot cappie met nummer 10 stond in te zwaaien, dat het een lieve lust was, ik was ontroerd, ik schat hem op 9 en vroeg aan de coach om zijn naam, want die moest en zou  in mijn stukje voorkomen, Fionn Higgins dus, ik vergeet dat menneke nooit meer, Anne en Esmée leken wel reuzen t.o.v. hem, maar hij verkocht zijn huid duur, onder zijn bezielende leiding scoorden de Snippen vlak voor tijd een welverdiende eretreffer en als wij hen niet hadden laten scoren, dan was ik zelf in het water gesprongen en had ik de meiden persoonlijk allemaal onder water geduwd, maar dit was niet nodig. Ik had van te voren Lotte en Isa er voor gewaarschuwd, dat ze met hun scherpe nageltjes van Fionn af moesten blijven, want anders had ik ze met mijn afgekloven nagels bewerkt. Voor de wedstrijd nog een leuke anekdote, want een dame, die elke week voor onze thuiswedstrijden onderwaterhockey speelt, kwam het water uit en vroeg aan, ik dacht, Els het volgende: wat vindt hier eigenlijk plaats als we uitgeonderwaterhockeyd zijn, wat is dat voor spel, dat die meiden spelen met die bal en dat doel? Els stamelde verbouwereerd: Bovenwaterwaterpolo. Oh nou fijn, dat ik het weet. Tja dan ben je toch even stil, het is echt waar, ik denk als Els gezegd had Bovenwaterhonkbal, dat ze het ook gepikt had. Die dame zal het echt niet geweten hebben, maar ik denk toch, dat dat lange onderwaterzwemmen niet echt goed voor je is. Was Fionn mijn mannetje of the Match bij de Snippen, bij ons team was het moeilijk kiezen en dat doe ik dan ook maar niet, maar Lara, Sophie, Esmée en Anne kwamen hiervoor in aanmerking. Lara vanwege haar prachtige passes en 2 schitterende goals, Sophie vanwege haar kanariegele jasje, dat ze na afloop showde, waarvan een aantal jongens van onder de 13 behoorlijk van onder indruk was(bij Job Tros schoten spontaan de gaten in zijn blauwe schoentjes, Auke en Willemien dit kan echt niet meer hoor!!), maar ook vanwege haar 4 prachtige doelpunten, ze gaat op skivakantie en we houden onze hart vast. Wie ook op skivakantie gaat is Esmée, die tijdens de wedstrijd een bloedneus moest wegwerken, deze bikkel keerde echter na 47 tissues in haar neus te hebben gepropt weer terug in het bad en scoorde, op aangeven van Dyonne, een waarlijk subliem doelpunt(foto boven). En dan onze vierde woman of the match of beter gezegd pechvogel of the match, onze Anne, wat ze ook probeerde, het lukte haar maar niet om het doel te vinden, 2x schoot ze op de lat en 1x op de paal(foto rechts) en dan scoort ze uiteindelijk toch en dan vinden de dames met de fluit dat de bal de doellijn niet heeft overschreden, we kunnen er bij Ajax over mee praten, maar beste Anne wij langs de kant hadden geen lijncamera nodig om te constateren, dat de bal over de lijn was. Zo werd ook een doelpunt van Sas afgekeurd, waarvan we ons nu nog aan het afvragen zijn waarom! Anne's moeder Lydia liet even later zien dat ze de talenten van haar dochter heeft georven: om ons ouders op de tribune te imponeren, veroverde ze de bal tegen het altijd lastige Jaws, die hun gebit overigens hadden thuis gelaten gezien de 20-3 uitslag, ze keek even of we het allemaal zagen en met een fantastische lob verschalkte ze de doelvrouwe, onder luid gejuich van ondermeer Job en Joran, mannen wat een kabaal, dit kan echt niet hoor, ik zal jullie ouders er persoonlijk over aanspreken.

Schrijf je ook nog wat over de wedstrijd, oh sorrie, dat is waar ook, we speelden een puike eerste helft met een 9-0 ruststand, maar de 2^e helft ging het aanzienlijk minder en bleven we op 4 treffers steken, mede gelet op het weerwerk van FIONN HIGGINS, mijn held, toch 13-1 en weer een overwinning erbij.   Hernaast nog wat mooie plaatjes, met Maartje, die een vuiltje in haar oog heeft en Lara en Isa in gevecht met de nummer 4 van de Snippen.     

Wout van Ham, vader van Dyonne